Door:
Marc Broere

3 november 2017

Categorieën

Tags

Waarom hebben mensen uit de groene beweging vaak weinig interesse in mensenrechten en sociale misstanden? En is de sociale beweging wel groen genoeg? De Kolencruise vanmiddag is een prachtige stap om beide werelden meer met elkaar te verbinden, schrijft Marc Broere.

Het kan u niet ontgaan zijn als u deze website regelmatig bezoekt: we gaan varen vanmiddag op de Kolencruise! Op een ludieke manier gaan ActionAid, PAX en Vice Versa aandacht vragen voor een serieus probleem: Steenkolen.  De fossiele energie is een van de belangrijkste veroorzakers van de klimaatcrisis en van sociale misstanden en mensenrechtenschendingen in landen als Zuid-Afrika en Colombia.

Zowel in Nederland als internationaal is er protest tegen het aanhoudende gebruik van fossiele brandstoffen. Deze week verscheen op onze website een mooi verhaal over drie inspirerende Amsterdammers die ieder op hun eigen manier in actie komen tegen de fossiele energie. In landen waar de fossiele brandstoffen worden gewonnen, is het verdedigen van het klimaat echter niet de enige reden om in opstand te komen. De winning van grondstoffen gaat namelijk gepaard met mensenrechtenschendingen en ernstige milieuschade. Lees ook de twee artikelen van de afgelopen dagen over Zuid-Afrika en Colombia.

Onvoldoende raken

Wat me echter wel opvalt is dat beide werelden elkaar helaas nog onvoldoende raken. Er zijn organisaties en burgers die tegenmacht organiseren tegen de fossiele energie in Nederland. Ze doen dat met veel succes en media-aandacht. Daarnaast is er een groep die zich richt op landen hier ver vandaan. Voor hun lijkt het lastiger te zijn om grote groepen Nederlanders te bereiken. Het eerste wordt als hip gezien, het tweede helaas als ver-van-mijn-bed. Ik vind het jammer dat er niet meer verbinding is, want het zijn namelijk twee kanten van dezelfde medaille.

Ik was eerlijk gezegd ook best wel geschrokken van de uitspraken vorige week op onze website van de directeur van Greenchoice (die op een prominente plek staat in de Duurzame Top 100 van Trouw) en die bekende dat de herkomst van de materialen van zijn producten hem eigenlijk niet zo bezighield. Zoiets zou eigenlijk niet mogen, want zijn product zou niet alleen groen maar ook eerlijk moeten zijn. Ik merk daarbij sowieso regelmatig een grote huivering bij groene sociaal ondernemers als het om activisme gaat op het terrein van mensenrechten.

Aan de andere kant wordt er door mensen die bijvoorbeeld bij ontwikkelingsorganisaties werken soms met enig dedain gesproken over tegenmacht in Nederland, bijvoorbeeld tegen de fossiele energie of rondom Zwarte Piet. Dit soort onderwerpen zouden peanuts zijn in vergelijking tot de onderwerpen waar zij zich mee bezighouden. Ze lijken daarbij soms zo druk bezig te zijn met grote mondiale vraagstukken ver weg, dat ze een blinde vlek hebben gekregen voor sociale uitsluiting of milieuvervuiling in hun eigen wijk of buurt.

Elkaar meer vinden

Het zou ontzettend mooi zijn als de groene en sociale beweging elkaar meer zouden vinden en elkaar gaan versterken. Het gaat namelijk om schone én eerlijke energie. Die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Jasper Groen, gemeenteraadslid van GroenLinks in Amsterdam en vanmiddag een van de sprekers aan boord, verwoordde het eens heel goed. Hij vindt dat je moet handelen vanuit het inzicht dat duurzaamheid en solidariteit niet te scheiden zijn. Solidariteit betekent zowel solidariteit met mensen die nu leven als met generaties na ons en met mensen elders op de wereld.

De Kolencruise vanmiddag is een mooie eerste stap om deze twee bewegingen met elkaar te verbinden. En een bijkomend voordeel: als je eenmaal hebt aangemonsterd aan boord, kun je er pas weer na drie uur af. Ik hoop straks op een  mooie boottocht waarop we de haven van Amsterdam ook echt op een bijzondere manier gaan zien. Voor mij is het ook een soort memory lane omdat ik uit een zeemansgezin kom en mijn ouders eigenaar van een coaster waren.  Als kind ben ik zo vaak de pieren van IJmuiden binnengevaren om dan langzaam Amsterdam binnen te komen. Gelukkig hebben we zover ik me kan herinneren met ons schip nooit Kolen vervoerd.

 

Marc Broere

Marc Broere is hoofdredacteur van Vice Versa. Daarnaast is hij auteur van een aantal boeken waaronder De Bewogen Beweging -50 jaar mondiale solidariteit (met Hans Beereends), Berichten over Armoede -een journalistieke kijk op ontwikkelingssamenwerking, en Minder Hypes, Meer Hippocrates -een positieve injectie voor de ontwikkelingssector (met Ellen Mangnus).

Samenspraak en Tegenspraak was vrij revolutionair

Door Joris Tielens | 19 november 2019

Deze maand komt minister Kaag met nieuw beleid voor steun aan ngo’s, als vervolg op het programma Samenspraak en Tegenspraak, dat volgend jaar afloopt. Vice Versa kijkt in een lange reeks artikelen terug op de strategische partnerschappen. Vandaag: de introductie.

Lees artikel

‘Sport is een levensles’

Door Marc Broere | 18 november 2019

Voor Mariam Twahir is sport het beste gereedschap voor vredesopbouw. Ze is coach in een sloppenwijk in Nairobi, met meer meisjes dan jongens onder haar hoede. ‘Op het veld is er geen conflict en vergeten ze waar ze vandaan komen.’

Lees artikel

Curaçao op een tweesprong

Door Ayaan Abukar | 15 november 2019

De vlucht uit Venezuela gaat soms per bootje, naar het dichtbije Curaçao. Daar leidt het tot vertwijfeling: de weerslag is xenofobie èn solidariteit, een tekort aan kennis, vrees bij de Venezolanen – en stilte vanuit Den Haag. ‘Zonder politiek leiderschap gaan verhalen een eigen leven leiden.’ Ayaan Abukar vloog erheen en ging in gesprek.

Lees artikel