Door:
Ayaan Abukar

11 november 2016

Categorieën

Tags

Marc BroereMinister Ploumen verdedigde afgelopen week voor het laatst haar begroting. Een goede kans voor ontwikkelingsorganisaties om hun verhaal krachtig en eensgezind te vertellen. Maar die eensgezinde boodschap was ver te zoeken, meent Marc Broere. De sector liep er een beetje bij als een kip zonder kop. Wordt het niet tijd om richting verkiezingen tijdelijk één ‘lijsttrekker’ en woordvoerder namens de hele sector aan te wijzen? Jan Gruiters van PAX zou daar bijvoorbeeld een ideale kandidaat voor zijn.

Enige tijd geleden riep ik de ontwikkelingssector op om gezamenlijk campagne te gaan voeren voor mondiale samenwerking richting de aankomende verkiezingen in Nederland. De afgelopen week, toen minister Ploumen voor het laatst haar begroting verdedigde, was een mooie gelegenheid om dat voor het eerst te doen. De mogelijkheden waren er ook, want de belangstelling voor ontwikkelingssamenwerking was er. Zowel de Volkskrant, NRC en Radio 1 hadden aandacht voor vooral de bezuinigingen in de sector en het geringe bedrag op de begroting dat nog maar bestemd is voor echte armoedebestrijding. De sector hoefde de bal alleen nog maar in het doel te koppen, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan.

Ver te zoeken

Van dat samen campagne voeren kwam weinig terecht als je tenminste afgaat op de berichten over de begrotingsbehandeling die de wereld in getweet werden, of op datgene dat in de verschillende media werd gezegd. Het eensgezinde verhaal was ver te zoeken. In plaats van een verenigde sector zagen we lobbyisten van organisaties die via twitter vooral heel opzichtig en bijna schaamteloos voor hun eigen deelthema’s aan het knokken waren en politici persoonlijk opriepen om vooral daar voor te kiezen. Was die insteek vroeger alleen te vinden bij de lobbyisten op het gebied van gender of aidsbestrijding, nu is het overgewaaid naar de hele sector en lijkt er van een gezamenlijk doel geen sprake meer te zijn. De collegialiteit is ver te zoeken en het is ieder voor zich. Overigens vatte Paul van den Berg van Cordaid de hele begrotingsbehandeling pakkend samen met één tweet: ‘Conclusie begrotingsbehandeling #buhaos: Ploumen boog geen duimbreed mee met wensen Kamer, op enkele van de VVD na. Toch wel erg treurig.’

Verder waren  Farah Karimi van OxfamNovib en de wetenschappers Paul Hoebink en Lau Schulpen in de Volkskrant vooral kritisch op de minister en boos over de bezuinigingen, terwijl Partos-directeur Bart Romijn op Radio 1 met name toch bezig was om minister Ploumen te complimenteren omdat ze volgens hem binnen de beperkte ruimte die ze heeft erg haar best doet. De sector leek er afgelopen week soms een beetje als een kip zonder kop bij te lopen en daar was ik niet trots op. Ik vind echt dat Nederland op het gebied van mondiale samenwerking een topsector heeft die uitmuntend werk doet in de wereld. Lees ook het interview met topambtenaar Yacouba Dié uit Burkina Faso van gisteren nog maar eens terug op onze site. Nederland was tot aan haar snelle vertrek als gevolg van de bezuinigingen een van de leading donors in dat land en we liepen voorop in het aanvoeren ook van andere donoren als het ging om het adresseren van belangrijke en politiek geladen onderwerpen. Ook zien we weer de terugkeer van goede campagnes in Nederland, zoals de Tax Justice campagne. Maar als het om strategisch denken gaat of om de tone of voice in het debat, dan is die professionaliteit soms ver te zoeken.

De scherpte van het debat zoeken

Ik moest afgelopen week denken aan een gesprek dat ik vorig jaar had met Jan Gruiters, de directeur van PAX. Die legde haarfijn uit waarom de ontwikkelingssector veel meer de scherpte van het debat zou moeten zoeken door aan te haken bij actuele mondiale thema’s. Hoe krijg je nu politiek geladen thema’s binnen de duurzame ontwikkelingsdoelen? Hoe om te gaan met de radicalisering van de eigen samenleving? Hoe om te gaan met Fort Europa en de drama’s op de Middellandse Zee?  Dat verhaal is op dit moment echter ver te zoeken in de sector. Aan de ene kant zie ik vooral boosheid over het mondiale beleid van Nederland (zoals bij Farah Karimi van OxfamNovib, wetenschapper Paul Hoebink en Simone Filippini tijdens haar laatste periode als directeur van Cordaid), maar aan de andere kant een stroming onder aanvoering van Bart Romijn die ondanks alles vooral de minister uit de wind blijft houden en van mening lijkt dat we met welke andere minister dan ook nóg veel slechter af zouden zijn.

Dit ontbreken van een goede en heldere boodschap baart me wel zorgen richting de verkiezingen. Ontwikkelingsorganisaties hebben echt een verhaal te vertellen dat hen in het centrum van het politieke debat kan plaatsen. Maar de coherentie en eensgezinde boodschap is ver te zoeken. Mijn voorstel zou zijn om Jan Gruiters van PAX de komende maanden naar voren te schuiven als ‘lijsttrekker’ van de sector en hem het verhaal namens ons allemaal te laten doen. Hij weet als geen ander internationale samenwerking te plaatsen binnen de discussie over belangrijke mondiale ontwikkelingen. Misschien geflankeerd door een frisse stem uit de jongere generatie, zoals Barbara van Paassen van ActionAid of hoogleraar Bram Büscher uit Wageningen. Dan krijg je een nieuw en goed onderbouwd verhaal dat ons weer een beetje schwung en richting geeft.

 

 

 

Marc Broere

Marc Broere is hoofdredacteur van Vice Versa. Daarnaast is hij auteur van een aantal boeken waaronder De Bewogen Beweging -50 jaar mondiale solidariteit (met Hans Beereends), Berichten over Armoede -een journalistieke kijk op ontwikkelingssamenwerking, en Minder Hypes, Meer Hippocrates -een positieve injectie voor de ontwikkelingssector (met Ellen Mangnus).

Hoe de ziel uit de ngo-sector verdwijnt

Door Marc Broere | 13 november 2019

Ze behoren tot de pioniers en innovators van de milieubeweging en ontwikkelingssamenwerking in Nederland en vormden decennialang een spraakmakend duo. Hoewel ze volop genieten van hun pensioen, luiden Ron van Huizen en Hans Guijt de noodklok over een ontwikkeling die hen zorgen baart: raden van toezicht die ontwikkelingsorganisaties willen laten besturen alsof het bedrijven zijn. ‘Stop met de idiote doelstelling dat je altijd moet groeien.’

Lees artikel

Deugen de meeste mensen nu wel of niet?

Door Hans Beerends | 31 oktober 2019

Historicus Rutger Bregman stelt in zijn nieuwe boek dat de meeste mensen deugen, verwijzend naar de prehistorie. Daar staat volgens Hans Beerends tegenover dat veel deugende mensen zich ook gemakkelijk laten misleiden.

Lees artikel

Het Raadsel van de ander

Door Vice Versa | 08 oktober 2019

In de nieuwe Vice Versa die komend weekend verschijnt staat ‘de ander’ centraal en zoeken we naar een nieuw, progressief narratief. Angst voor de ander kun je alleen bestrijden met menselijke verhalen, schrijven Ayaan Abukar en Marc Broere.

Lees artikel