Door:
Ayaan Abukar

29 juli 2016

Categorieën

Tags

Josien Sluijs2

BLOG-  Vandaag het tweede blog van Josien Sluis, directeur van het Nederlands Platform voor Inclusive Finance (NpM), over een aantal expertmeetings in Oeganda, Tanzania en Kenia naar aanleiding van het onderzoek ‘Finance voor Smallholders: kansen voor het  risicobeheer door het koppelen van financiële instellingen en producentenorganisaties.’ Wat zijn de risico’s als boeren niet georganiseerd zijn in een groep?

De workshop kan bijna niet actueler aangekondigd worden; in de nationale krant Daily News van vanochtend staat een artikel met de kop: ‘Smallholder Farmers advised to operate under formal group’. Dit is de kern van de uitkomsten van ons onderzoek. En dit advies komt niet helemaal uit de lucht vallen voor mij, want het is gebaseerd op een onderzoek van de Consultancy Group to Assist the Poor (CGAP), gelieerd aan de Wereldbank, en wij werken nauw met hen samen.

Het onderzoek dat CGAP heeft uitgevoerd is gericht op huishoudens op het platteland die meerdere activiteiten hebben om in hun inkomen te voorzien, waarbij agricultuur het grootste gedeelte uitmaakt. Deze huishoudens hebben een heel kleinschalige productie meestal voor eigen consumptie, en een beetje voor verkoop op de lokale markt. Het onderzoek dat NpM heeft gedaan richt zich op boeren die voor de markt produceren. Deze twee studies geven een goed beeld van de huidige situatie van kleinschalige boeren.

Drie risico’s als boeren niet georganiseerd zijn in een groep

Beide studies geven aan dat het risico waar deze boeren mee te maken hebben in grote mate verkleind kan worden als boeren zich organiseren in formele groepen. En in Tanzania is 74 % van deze boeren niet verenigd in bijvoorbeeld een coöperatie. In mijn vorige blog heb ik aangegeven hoe hierdoor het risico wordt verminderd. We hebben de risico’s in drie categorieën ingedeeld: risico’s verbonden aan het product en hoe dit wordt verbouwd, risico’s met betrekking tot hoe de boer is georganiseerd en de linken naar de markt, en de derde categorie is haalbaarheid en de business case en de daaraan verbonden financiële risico’s.

In Tanzania leent 37% van de boeren bij familie of vrienden, 3% bij een bank, 4% bij een Microfinancieringsinstelling (MFIs) en 2% bij een lokale krediet coöperatie. Tijdens de bijeenkomst worden de banken en MFIs aangesproken door de boerenorganisaties dat zij zo ontzettend risicomijdend zijn, en dat laatstgenoemde echt financiering nodig hebben om te kunnen groeien en hogere kwaliteit te leveren. Een vertegenwoordigster van één van de banken, Ms Salome, geeft aan dat ze inderdaad veel te weinig kennis in huis hebben om de risico’s goed in te kunnen schatten. En haar management geeft aan dat ze de business case ook niet zien: te weinig rendement in verhouding tot het risico.

Kansen door digitale dienstenverlening?
Het risico moet daarom dus kleiner worden voordat financiële instelling geïnteresseerd zijn. We bespreken uitgebreid welke mogelijkheden er zijn om dit voor elkaar te krijgen, ze staan uitgebreid beschreven in de studie. De deelnemers (boerenorganisaties, beleidsmakers, ministerie van landbouw, consultants en financiële instellingen) zijn het eens over dat niet alleen de boeren zich moeten organiseren in formele groepen maar dat het goed organiseren van de keten, en met name samenwerking tussen de verschillende organisaties, van essentieel belang is om dit voor elkaar te krijgen. CGAP noemt dat het toepassen van digitale dienstenverlening belangrijk is. Ik ben ook van mening dat het implementeren van verschillende innovatieve technologische toepassingen de enige manier is om rurale gebieden goed te kunnen bedienen. Maar om dit succesvol te kunnen uitvoeren moet een keten goed georganiseerd zijn, waarbij samenwerking van de stakeholders essentieel is en de overheid een goede ‘enabling environment’ organiseert waarbij law enforment ook toegepast kan worden.

In 2015 publiceerden  NpM en AgriProFocus de studie Finance for Smallholders  in het licht van de voedselzekerheid agenda. Het onderzoek wordt gefinancierd door het Food & Business Kennis Platform en richt zich op het financieren van kleinschalige boeren, en hoe risico’s verminderd kunnen worden doordat boeren samenwerken in bijvoorbeeld coöperaties. Een belangrijke doelstelling van het project was om de studieresultaten en geleerde lessen te verspreiden. Gedurende 2015 werden de resultaten online gedeeld, tijdens vergaderingen en conferenties in Europa en tijdens bijeenkomsten van deskundigen die plaatsvonden in Rwanda, Burundi en Ethiopië.

Communities need land rights to gain from investments

Door Siri Lijfering | 26 oktober 2020

Communities being able to participate on an equal basis in land governance is key to food security and inclusive development. How can securing land rights pave the way for responsible investments and what can we learn from experiences with the palm oil industry? To answer these questions we turn to West Africa where two activists are fighting for their communities’ right to land. ‘If we want to move forward, we need to share the wealth that the land brings.’

Lees artikel

How to make smallholder farmers an interesting investment opportunity

Door Hans van de Veen | 22 oktober 2020

Smallholder farmers and small agrifood enterprises are key for sustainable food systems in Africa. They need access to capital, but banks consider it tedious, costly and too much of a risk to invest in them. Initiatives like the IDH Farmfit Fund and crowdfunding platform PlusPlus have been set up to try to break this deadlock. Can these new funds assist smallholder farmers and companies to become a commercially interesting opportunity for financial institutions?

Lees artikel

‘Minister Kaag schuift de verantwoordelijkheid voor de bescherming van mensenrechten door naar Europa’

Door Kelly Groen | 21 oktober 2020

Terwijl landen om ons heen nationale wetgeving optuigen voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, laat Nederland het initiatief aan de EU. Zo schuift de minister de oplossing tegen mensenrechtenschendingen door Nederlandse bedrijven op de lange baan, schrijft Kelly Groen van ActionAid.

Lees artikel