Door:
Bart Romijn

21 maart 2016

Categorieën

Tags

bartBLOG- In deze column gaat Bart Romijn, directeur van brancheorganisatie Partos, in op het muilkorven van burgerbewegingen wereldwijd. ‘Als we onrecht zien of horen, dan is zwijgen geen optie. Laten we kiezen voor een samenleving waar medeleven luid en krachtig de toon bepaalt.’ Burgerbewegingen worden aan alle kanten gemuilkorfd. Een tragisch voorbeeld is de recente moord op de Hondurese Berta Cáceres. Definitief het zwijgen opgelegd in haar protest tegen de bouw van een stuwdam die het leefgebied van haar volk bedreigt, de Lenca indianen. Enkele dagen later werd in hetzelfde gebied nog een activist vermoord. Honduras, het lijkt zo ver weg van ons bed. Ware het niet dat de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO in de omstreden stuwdam investeerde. Berta’s lokale companen weigeren te zwijgen. Zij krijgen veel internationale steun. Ook vanuit Nederland zetten organisaties FMO onder druk om haar investeringen in de stuwdam te stoppen. Met succes: FMO  trekt zich terug. Zwarte lijst Een ander voorbeeld komt naar voren uit een onderzoek onder 21 internationale en lokale NGOs die kwetsbare bevolkingsgroepen helpen in Syrië. Het onderzoek toont aan dat de organisaties het gevaar lopen in de VS en Europa op een zwarte lijst van terrorismeverdachten te komen. Deze organisaties voelen zich genoodzaakt hun hulp naar minder beladen gebieden te verplaatsen. Het lijkt zover van ons bed. Ware het niet dat de wereldwijde ‘war on terror’ ook onze eigen lidorganisaties en hun partners in andere landen treft. Het is een van de aandachtsgebieden in ons speerpunt ‘ruimte voor civil society’. In toenemende mate zien we dat overheden burgerorganisaties via wetgeving of anderszins aan banden leggen, zodat zij zich niet krachtig kunnen manifesteren als tegenmacht. Het lijkt zover van ons bed. Ware het niet dat vanaf mei dit jaar door de overheid gesubsidieerde NGOs in Engeland richting eigen overheid niet meer aan pleitbezorging mogen doen. En al moedigt minister Ploumen samen- en tegenspraak aan, vaak genoeg gaan in Nederland ook stemmen op in deze richting. Laten we ons daartegen altijd blijven verzetten. Angst voor agressie Opgelegd zwijgen is geen ver-van-ons-bed-show. En soms leggen we het ook zelf op. Een navrant voorbeeld hoorde ik over vrijwilligers die in Nederland vluchtelingen helpen, maar daar niet voor uit durven komen uit angst voor agressie van anderen! Zwijgen geeft ruimte aan schreeuwers. Polarisatiezoekers die claimen namens de meerderheid te spreken. En dat doen zij denk ik in beperkte zin ook: zij vertegenwoordigen de onderbuikgevoelens van de meerderheid. Gevoelens die, des te onzekerder de tijd des te sterker, hechten aan oude zekerheden en aan ‘eigen-groep-eerst’. Medeleven Maar wij zijn meer dan onze onderbuik. Als sociale wezens hebben wij ook medeleven met anderen. Dit element trof mij in het fantastische, medemenselijke initiatief dithadookmijkunnenoverkomen.nl. Die ‘anderen’ krijgen een gezicht en wij leren hun verhaal kennen. Het helpt ons in te beelden dat wij, of onze kinderen, misschien ook ooit bedreigd worden of moeten vluchten om elders veiligheid en geluk te zoeken. Wat zouden we dan gelukkig zijn als anderen ons helpen. Als we onrecht zien of horen, dan is zwijgen geen optie. Laten we kiezen voor een samenleving waar medeleven luid en krachtig de toon bepaalt. Bart Romijn Directeur Partos  

5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens

Door Maria van der Heide | 27 mei 2020

De coronacrisis biedt kansen om te praten over wat het begrip waarde echt betekent in waardeketens, schrijven Maria van der Heide en Danielle Hirsch in deze opiniebijdrage. Waarde wordt nu uitgedrukt in economische termen als winst en groei. Maar wat hebben we aan winst en groei als de grondstoffen op zijn, mensen onbeschermd op straat staan en het klimaat de aarde onleefbaar maakt? Er zijn waardeketens, die wél werken en waar waarde een veel breder begrip is. 5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens.

Lees artikel

5 jaar strategische partnerschappen: zonder wrijving geen glans

Door Siri Lijfering | 25 mei 2020

Komende vrijdag horen ontwikkelingsorganisaties of hun aanvraag voor het nieuwe subsidieprogramma Power of Voices is gehonoreerd. Nog een paar spannende dagen dus. In dit essay maakt Siri Lijfering de balans op van de voorganger Samenspraak en Tegenspraak. Wat kunnen we leren van vijf jaar strategische partnerschappen tussen de Nederlandse overheid en de ontwikkelingssector?

Lees artikel

Inclusief besluitvormingsproces essentieel bij effectieve aanpak COVID-19

Door Vice Versa | 20 mei 2020

Een glashelder en sterk pleidooi rondom de noodzaak van internationale solidariteit. Dat is de reactie van 12 mensen uit het maatschappelijk middenveld, bedrijfsleven en wetenschap op het spoedadvies van de Adviesraad Internationale Vraagstukken over de Nederlandse bijdrage aan de mondiale strijd tegen het coronavirus. Maar, voegen ze daar aan toe: het is van groot belang dat lokale actoren een beslissende rol krijgen in de praktische uitvoering. Voorkom dat alleen gekozen wordt voor bestaande partners die grootschalige bedragen weg kunnen zetten. Hieronder de volledige reactie en de namen van de ondertekenaars.

Lees artikel