Door:
Bart Romijn

21 maart 2016

Categorieën

Tags

bartBLOG- In deze column gaat Bart Romijn, directeur van brancheorganisatie Partos, in op het muilkorven van burgerbewegingen wereldwijd. ‘Als we onrecht zien of horen, dan is zwijgen geen optie. Laten we kiezen voor een samenleving waar medeleven luid en krachtig de toon bepaalt.’ Burgerbewegingen worden aan alle kanten gemuilkorfd. Een tragisch voorbeeld is de recente moord op de Hondurese Berta Cáceres. Definitief het zwijgen opgelegd in haar protest tegen de bouw van een stuwdam die het leefgebied van haar volk bedreigt, de Lenca indianen. Enkele dagen later werd in hetzelfde gebied nog een activist vermoord. Honduras, het lijkt zo ver weg van ons bed. Ware het niet dat de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO in de omstreden stuwdam investeerde. Berta’s lokale companen weigeren te zwijgen. Zij krijgen veel internationale steun. Ook vanuit Nederland zetten organisaties FMO onder druk om haar investeringen in de stuwdam te stoppen. Met succes: FMO  trekt zich terug. Zwarte lijst Een ander voorbeeld komt naar voren uit een onderzoek onder 21 internationale en lokale NGOs die kwetsbare bevolkingsgroepen helpen in Syrië. Het onderzoek toont aan dat de organisaties het gevaar lopen in de VS en Europa op een zwarte lijst van terrorismeverdachten te komen. Deze organisaties voelen zich genoodzaakt hun hulp naar minder beladen gebieden te verplaatsen. Het lijkt zover van ons bed. Ware het niet dat de wereldwijde ‘war on terror’ ook onze eigen lidorganisaties en hun partners in andere landen treft. Het is een van de aandachtsgebieden in ons speerpunt ‘ruimte voor civil society’. In toenemende mate zien we dat overheden burgerorganisaties via wetgeving of anderszins aan banden leggen, zodat zij zich niet krachtig kunnen manifesteren als tegenmacht. Het lijkt zover van ons bed. Ware het niet dat vanaf mei dit jaar door de overheid gesubsidieerde NGOs in Engeland richting eigen overheid niet meer aan pleitbezorging mogen doen. En al moedigt minister Ploumen samen- en tegenspraak aan, vaak genoeg gaan in Nederland ook stemmen op in deze richting. Laten we ons daartegen altijd blijven verzetten. Angst voor agressie Opgelegd zwijgen is geen ver-van-ons-bed-show. En soms leggen we het ook zelf op. Een navrant voorbeeld hoorde ik over vrijwilligers die in Nederland vluchtelingen helpen, maar daar niet voor uit durven komen uit angst voor agressie van anderen! Zwijgen geeft ruimte aan schreeuwers. Polarisatiezoekers die claimen namens de meerderheid te spreken. En dat doen zij denk ik in beperkte zin ook: zij vertegenwoordigen de onderbuikgevoelens van de meerderheid. Gevoelens die, des te onzekerder de tijd des te sterker, hechten aan oude zekerheden en aan ‘eigen-groep-eerst’. Medeleven Maar wij zijn meer dan onze onderbuik. Als sociale wezens hebben wij ook medeleven met anderen. Dit element trof mij in het fantastische, medemenselijke initiatief dithadookmijkunnenoverkomen.nl. Die ‘anderen’ krijgen een gezicht en wij leren hun verhaal kennen. Het helpt ons in te beelden dat wij, of onze kinderen, misschien ook ooit bedreigd worden of moeten vluchten om elders veiligheid en geluk te zoeken. Wat zouden we dan gelukkig zijn als anderen ons helpen. Als we onrecht zien of horen, dan is zwijgen geen optie. Laten we kiezen voor een samenleving waar medeleven luid en krachtig de toon bepaalt. Bart Romijn Directeur Partos  

‘Controle over je portemonnee is controle over je keuzes’

Door Eva Huson | 23 januari 2020

In Nepal bindt een dappere vrouwenbeweging de strijd aan met hulpafhankelijkheid en weigert ze principieel fondsen van grote, buitenlandse geldschieters. Een interview in de shift the power-reeks over hoe je als kleine hulporganisatie prima het heft in eigen hand kunt nemen.

Lees artikel

Het Malinese huis van democratie is aan verbouwing toe

Door Ayaan Abukar | 22 januari 2020

Vóór de crisis in 2012 was Mali op het oog een modeldemocratie, maar door migratie en geweld in het noorden is het land nu van geopolitieke betekenis. En het ligt in een van de drie focusregio’s van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid. Een tweeluik over het Malinese partnerschap: om te beginnen de politieke achtergrond, ter plekke geschetst.

Lees artikel

Samenwerken in Mali

Door Marc Broere | 20 januari 2020

De komende twee weken staat Mali centraal in ons project ‘Samenspraak en Tegenspraak: de oogst.’ Voor de crisis in 2012 was Mali op het oog een goed functionerende democratie dat weinig in de schijnwerpers stond, maar door de migratie en het geweld in het noorden is het land nu van geopolitieke betekenis. Ook ligt het in een van de drie focusregio’s van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid.

Lees artikel