Door:
Ayaan Abukar

8 maart 2016

Categorieën

Tags

ayaan BLOG- Vrouwenrechten moeten een onderdeel worden van buitenlandse politiek in plaats van een side event tijdens internationale conferenties en een booming business van workshops en seminars. Dit schrijft politicologe Ayaan Abukar in deze bijdrage op Wereldvrouwendag.   Het is vandaag Internationale Vrouwendag. Wereldwijd wordt stilgestaan bij de strijd van vrouwen voor gelijke (politieke) rechten. Er valt veel te vieren vandaag, maar de vooruitgang van vrouwenemancipatie en gendergelijkheid staat onder druk en is op veel plaatsen zelfs achteruitgegaan door de gevolgen van het geweld van religieus terrorisme. De opkomst van terroristische groeperingen zoals Al Shabab, ISIS en Boko Haram hebben de moeizame vooruitgang onder enorme druk gezet. Vrouwen worden op verschillende manieren getroffen door de conflicten in het Midden-Oosten, de Hoorn van Afrika, Centraal Afrika en andere delen van de wereld. Ondanks de herhaaldelijke beloftes van wereldleiders om de positie van vrouwen en meisjes te verbeteren, kunnen we op deze Internationale Vrouwendag constateren dat de realiteit allesbehalve rooskleurig is. Voor echte verandering is meer nodig dan loze beloftes en VN-resoluties die nauwelijks geïmplementeerd worden. Er is behoefte aan een drastische mentaliteitsverandering die verder denkt dan de papieren realiteit. Dat samen met een bottom-up beweging van krachtige vrouwen en mannen die het belang van gelijke rechten op de agenda zetten. De papieren realiteit van gendergelijkheid Op de straten van menig Afrikaanse hoofdstad gaan vrouwen vandaag massaal de straat op. 8 maart wordt groots gevierd. In goed geschreven, maar voorspelbare toespraken wordt de rol van de vrouwen geprezen en het zoveelste committent voor gendergelijkheid uitgesproken. De nationale en vrouwenrechten NGO’s spelen een belangrijke rol tijdens deze nationale vieringen. De feesten worden bijgewoond door de VN, ontwikkelingsorganisaties en donoren. Kritiek op het genderbeleid op de overige 364 dagen, waarop grotendeels geregeerd wordt door een overheid die voor meer dan 90 procent uit mannen bestaat, wordt niet op prijs gesteld op deze feestelijke dag. Vandaag is het immers een good news show. Gendergelijkheid en politieke participatie van vrouwen vormen een belangrijk onderdeel van de agenda van internationale samenwerking. Talloze VN-resoluties hebben als doel om de politieke, economische en sociale rechten van de vrouwen te verankeren in wet- en regelgeving van lidstaten. Dit is echter ondanks de harde inzet van de VN en (internationale) organisaties nog steeds geen werkelijkheid geworden. Vrouwen vormen een minderheid in het parlement, worden nauwelijks betrokken bij besluitvormingsprocessen en worden vaak bewust of onbewust uitgesloten van vredesonderhandelingen. Het percentage vrouwelijke parlementsleden in de meeste Afrikaanse landen maakt duidelijk hoe het is gesteld met de politieke participatie van vrouwen.

Ghana 10.9%, Kenia 19.7%, Nigeria 5.6%, Sierra Leone 12.4%, Somalië 13.8%, Liberia 11.0%. Bron: Inter-Parliamentary Union (IPU)

Deze trieste realiteit komt voort uit de wijze waarop naar vrouwen wordt gekeken in ontwikkelingslanden. Het wordt in stand gehouden door de manier waarop gendergelijkheid lokaal en internationaal benaderd wordt. De gesprekspartners van de donoren en internationale organisaties zijn meestal (conservatieve) mannen die geen belang hebben bij de implementatie van VN-resoluties als 1325 over vrouwen, vrede en veiligheid. Booming business

Workshops en seminars organiseren en bijwonen is een booming business geworden voor de civil society en internationale organisaties. Men houdt elkaar bezig en blijft praten in een zelf gecreëerde papieren realiteit over hoe belangrijk het is om vrouwen te betrekken in het besluitvormingsproces. Verderop worden in de regeringsgebouwen belangrijke beslissingen genomen tijdens vergaderingen waar alleen mannen aan deelnemen. Op deze manier blijft de wereld van vrouwen en die van mannen aan de macht gescheiden. Vrouwenrechten en gendergelijkheid worden langzamerhand niets minder dan uitgeholde politiek correcte termen die onmisbaar zijn tijdens internationale conferenties.

Om uit deze hardnekkige politieke impasse te komen, is er behoefte aan een nieuwe realiteit en een coherent nationaal en internationaal beleid dat gendergelijkheid durft toe te passen. Dwars door de religieuze en culturele drempels heen. Er is politiek lef nodig van beleidsmakers, diplomaten en politici die conservatieve en traditionele leiders durven te confronteren met het ontbreken van vrouwelijke vertegenwoordiging in de internationale delegaties, aan het gebrek van vrouwelijke ministers en aan de zoveelste belangrijke commissie waar maar één vrouw tegenover tientallen mannen plaatsneemt. Vrouwenrechten moet een onderdeel worden van buitenlandse politiek in plaats van een side event tijdens internationale onderhandelingen. Geen gemakkelijke opgave, maar een noodzakelijke stap om de genderkloof kleiner te maken en politieke participatie van vrouwen met de tijd te vergroten. Internationale Vrouwendag is een tijd om na te denken over de historische overwinningen in de strijd voor vrouwenrechten en om stil te staan bij de huidige ontwikkelingen, maar vooral om de strijd innovatief en daadkrachtig voort te zetten, thuis en wereldwijd. Happy Women’s Day

Curaçao op een tweesprong

Door Ayaan Abukar | 15 november 2019

De vlucht uit Venezuela gaat soms per bootje, naar het dichtbije Curaçao. Daar leidt het tot vertwijfeling: de weerslag is xenofobie èn solidariteit, een tekort aan kennis, vrees bij de Venezolanen – en stilte vanuit Den Haag. ‘Zonder politiek leiderschap gaan verhalen een eigen leven leiden.’ Ayaan Abukar vloog erheen en ging in gesprek.

Lees artikel

Hoe de ziel uit de ngo-sector verdwijnt

Door Marc Broere | 13 november 2019

Ze behoren tot de pioniers en innovators van de milieubeweging en ontwikkelingssamenwerking in Nederland en vormden decennialang een spraakmakend duo. Hoewel ze volop genieten van hun pensioen, luiden Ron van Huizen en Hans Guijt de noodklok over een ontwikkeling die hen zorgen baart: raden van toezicht die ontwikkelingsorganisaties willen laten besturen alsof het bedrijven zijn. ‘Stop met de idiote doelstelling dat je altijd moet groeien.’

Lees artikel

Deugen de meeste mensen nu wel of niet?

Door Hans Beerends | 31 oktober 2019

Historicus Rutger Bregman stelt in zijn nieuwe boek dat de meeste mensen deugen, verwijzend naar de prehistorie. Daar staat volgens Hans Beerends tegenover dat veel deugende mensen zich ook gemakkelijk laten misleiden.

Lees artikel