Skip to content

 

Door:
Iris Visser

13 oktober 2014

Tags

Conferentie-wereldmeisjesdag-2-1024-340x226Hoe slim is het eigenlijk om te investeren in meisjes? Steeds meer bedrijven raken er in ieder geval van overtuigd. En als ze nog niet overtuigd waren, werden ze dat wel tijdens de conferentie ‘Investing in Girls: a good business!’ op 9 oktober 2014, georganiseerd door Plan Nederland. Want niet alleen meisjes en jonge vrouwen profiteren van deze investering, maar ook bedrijven en de hele maatschappij.   De conferentie was voor Plan Nederland de ideale gelegenheid om acht bedrijven (Accenture, ASN Bank, Amsterdam ArenA, Team Relocations, Basic Water Needs, TUI Nederland, AkzoNobel en JJH Textiles ) de ArenA Declaration te laten tekenen. Dat is een afspraak om zich de komende drie jaar samen met Plan Nederland in te zetten voor meer en beter werk voor jonge vrouwen (19-24 jaar). Het roze stropdassengehalte was hoog, het optimistengehalte ook Hoewel de conferentie plaatsvond in een vrij masculiene omgeving, de Amsterdam ArenA, gaat het deze dag toch echt over vrouwen. Voornamelijk meisjes en jonge vrouwen. Misschien was de locatie een lokmiddel om mannen naar het congres te krijgen, misschien waren de mannen gewoon daadwerkelijk geïnteresseerd om te investeren in de vrouw. Een aantal mannen dragen zelfs met trots een roze stropdas. Als je de stropdas van dichtbij bekeek, zag je kleine mini-icoontjes van vrouwen die hun spierballen tonen. De vrouw als een krachtig symbool. Waar komt al het optimisme vandaan? En gaat het niet heel lang duren om vrouwen een betere positie te geven? Monique van ’t Hek, directeur van Plan Nederland, bijt de spits van de conferentie af. Keiharde feiten worden genoemd. Op dit moment zijn er wereldwijd 600 miljoen jonge mensen die niet werken en geen opleiding volgen. Jongeren zijn vaak twee tot drie keer zo vaak werkloos als volwassenen, waaronder jonge vrouwen twee keer zo vaak geen werk hebben als jonge mannen.  Eén op de drie meisjes trouwt onder een leeftijd van 18 jaar, waarna ze geen onderwijs meer volgen en dus geen baan zullen krijgen. Er valt veel te winnen, want meisjes zijn in staat om een armoedespiraal te doorbreken. Onderzoek van de Wereldbank toont aan dat wanneer het sekseverschil tussen mannen en vrouwen wordt opgeheven, het BNP met 5,4% zal stijgen (hier kun je het rapport downloaden). Dit zou meer rechtvaardigheid, rijkere consumenten en minder wereldwijde armoede betekenen. Moderator Jeroen Smit is kritisch over het verhaal van Monique van ‘t Hek: ‘Je bent een optimist. Je bent iemand met haast om dingen te veranderen. Maar dit gaat generaties duren!’ Dus, hoe lang gaat het duren voordat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn? Volgens Jennifer Midura (AkzoNobel) duurt het realiseren van gelijkheid tussen man en vrouw ongeveer even lang als de tijd die een slak nodig heeft om zich voort te bewegen over de totale lengte van de Chinese Muur. Ongeveer 200 jaar. Toch laten allerlei projecten die op het congres gepresenteerd worden zien dat er op korte termijn veel is te realiseren. Zo laat de film ‘the Saksham Project India’ zien hoe blij een jonge vrouw is met haar baan bij een kledingwinkel. Als een droom die uitkwam. Daarvoor moest eerst haar vader worden overtuigd, wat geen gemakkelijke opgave was. Nu inspireert ze andere vrouwen dat er mogelijkheden bestaan om te werken, ook na een huwelijk. Anamika Sharma (Project Coordinator Youth Economic Development), vertelt over haar aanpak: ‘Je klopt gewoon op de deur. Je gaat praten met de familie, ook met de vader die er eigenlijk niet voor open staat, maar gewoon bang is’. Uit deze aanpak blijkt dat het belangrijk is om met lokale organisaties samen te werken als een bedrijf zou willen investeren in jonge vrouwen. Om het gesprek aan te gaan en vertrouwen te winnen, is het noodzakelijk dat je de taal spreekt en de cultuur kent. Jeroen Smit vraagt – terwijl hij zich een beetje ongemakkelijk voelt met zijn roze stropdas – Anamika wanneer ze zich succesvol voelt. Anamika: ‘Ik houd ervan om te werken met jongeren. Na twee maanden zie je al een verschil in hun levens.’ Het zou dan ook niet om de vraag moeten gaan wanneer volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen is bereikt. Beter is om elk meisje wat onderwijs kan volgen of elke jonge vrouw die een baan krijgt als een succes te zien. Esther-Mirjam Sent (Professor of Economic Theory and Economic Policy at Radbouw University Nijmegen) wijst op het feit dat ook in Nederland er nog geen sprake is van 100% gelijkwaardigheid. Meisjes doen het goed op de universiteiten, maar zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in topposities. Breng overheid, NGO’s en bedrijfsleven bij elkaar in een platform Solutions for Youth Development (S4YE) probeert een platform op te zetten waarin overheden, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties elkaar kunnen vinden om het aantal jongeren met een baan te vergroten. Dit gebeurt doordat een bedrijf en een ngo zich interesseren voor een bepaald issue en zich daar beiden voor willen inzetten. De overheid kan dit initiatief ondersteunen. Carel Breen (CEO Amsterdam Arena International Operations), bewijst dat het investeren in meisjes in samenwerking met ngo’s de moeite waard is. Het voetbalstadion was bijvoorbeeld altijd een mannenomgeving. Tegenwoordig zijn 45%(!) van de werknemers van het stadion vrouw, wat heeft geleid tot een enorme kwaliteitsverbetering. Zo zijn vrouwen volgens hem in het algemeen goed in het omgaan met conflicten en goed in communicatie. Hierdoor is de organisatie veel meer servicegericht geworden. Vrouwen hebben echt voor een complete verandering van de organisatie gezorgd. Martijn Smid (Managing Director Basic Water Needs) vult aan dat investeren in jonge vrouwen ook waardevol is omdat ze beter met geld om kunnen gaan: ‘Vrouwen kopen simpelweg dingen die belangrijker zijn voor het dagelijks leven, terwijl mannen meer geneigd zijn om Coca Cola te kopen.’ Toch moeten we ons niet te veel door het optimisme laten meeslepen. Alleen vrouwen binnen één organisatie is namelijk ook niet gezond. Wanneer mannen in de minderheid zijn, kan dit voor vrouwen zelfs contraproductief werken, aldus Esther-Mirjam Sent. Gelijkwaardigheid is het beste voor man, vrouw en winst. Oh en meneer Smit, die roze stropdas staat u best goed.   Het doel is om begin volgend jaar het platform op poten te hebben. Meer info? Klik hier.

‘Er wordt hier met grote verbazing naar Nederland gekeken’

Door Marc Broere | 27 maart 2020

Voor Kees Blokland, directeur van Agriterra, heeft de coronacrisis grote impact. Hij is er op meerdere lagen bij betrokken: via zijn zoon die op de spoedeisende hulp van het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem werkt, via zijn Spaanse echtgenote met wie hij momenteel in Valencia verblijft en via de gevolgen voor de projecten van Agriterra, dat samenwerkt met  boerencoöperaties in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Een persoonlijk relaas vanuit Spanje waar in sommige media de aanpak in Nederland in één adem genoemd wordt met ‘corona-ontkenners’ als Donald Trump en de Braziliaanse en Mexicaanse  presidenten Bolsonaro en López Obrador. En waar het de marsen op Internationale Vrouwendag (8 maart) waren die voor een explosie en verspreiding van het virus zorgden.

Lees artikel

Het veldkantoor in verandering

Door Manon Stravens | 11 maart 2020

Ontwikkelingsorganisaties reppen aldoor over lokaal eigenaarschap, maar waarom maken Europeanen dan nog steeds de dienst uit in veel veldkantoren? ‘Wij zouden zelf ook vreemd opkijken als er in Nederland een Zimbabwaan wordt ingevlogen om met de vakbond of een ngo te werken.’ Een rondgang langs ICCO, Hivos en de Leprastichting.

Lees artikel

De stilte van Kaag

Door Ellen Mangnus | 10 maart 2020

De situatie aan de buitengrenzen van Europa bereikte deze week een dramatisch dieptepunt. Waarom horen we niets van minister Kaag, vraagt Ellen Mangnus zich af. Was zij immers niet de minister van de veel geroemde Abel Herzberglezing met de titel: ‘Wees niet stil, we zijn met velen.’

Lees artikel
Scroll To Top