Door:
Iris Visser

13 oktober 2014

Tags

Conferentie-wereldmeisjesdag-2-1024-340x226Hoe slim is het eigenlijk om te investeren in meisjes? Steeds meer bedrijven raken er in ieder geval van overtuigd. En als ze nog niet overtuigd waren, werden ze dat wel tijdens de conferentie ‘Investing in Girls: a good business!’ op 9 oktober 2014, georganiseerd door Plan Nederland. Want niet alleen meisjes en jonge vrouwen profiteren van deze investering, maar ook bedrijven en de hele maatschappij.   De conferentie was voor Plan Nederland de ideale gelegenheid om acht bedrijven (Accenture, ASN Bank, Amsterdam ArenA, Team Relocations, Basic Water Needs, TUI Nederland, AkzoNobel en JJH Textiles ) de ArenA Declaration te laten tekenen. Dat is een afspraak om zich de komende drie jaar samen met Plan Nederland in te zetten voor meer en beter werk voor jonge vrouwen (19-24 jaar). Het roze stropdassengehalte was hoog, het optimistengehalte ook Hoewel de conferentie plaatsvond in een vrij masculiene omgeving, de Amsterdam ArenA, gaat het deze dag toch echt over vrouwen. Voornamelijk meisjes en jonge vrouwen. Misschien was de locatie een lokmiddel om mannen naar het congres te krijgen, misschien waren de mannen gewoon daadwerkelijk geïnteresseerd om te investeren in de vrouw. Een aantal mannen dragen zelfs met trots een roze stropdas. Als je de stropdas van dichtbij bekeek, zag je kleine mini-icoontjes van vrouwen die hun spierballen tonen. De vrouw als een krachtig symbool. Waar komt al het optimisme vandaan? En gaat het niet heel lang duren om vrouwen een betere positie te geven? Monique van ‘t Hek, directeur van Plan Nederland, bijt de spits van de conferentie af. Keiharde feiten worden genoemd. Op dit moment zijn er wereldwijd 600 miljoen jonge mensen die niet werken en geen opleiding volgen. Jongeren zijn vaak twee tot drie keer zo vaak werkloos als volwassenen, waaronder jonge vrouwen twee keer zo vaak geen werk hebben als jonge mannen.  Eén op de drie meisjes trouwt onder een leeftijd van 18 jaar, waarna ze geen onderwijs meer volgen en dus geen baan zullen krijgen. Er valt veel te winnen, want meisjes zijn in staat om een armoedespiraal te doorbreken. Onderzoek van de Wereldbank toont aan dat wanneer het sekseverschil tussen mannen en vrouwen wordt opgeheven, het BNP met 5,4% zal stijgen (hier kun je het rapport downloaden). Dit zou meer rechtvaardigheid, rijkere consumenten en minder wereldwijde armoede betekenen. Moderator Jeroen Smit is kritisch over het verhaal van Monique van ‘t Hek: ‘Je bent een optimist. Je bent iemand met haast om dingen te veranderen. Maar dit gaat generaties duren!’ Dus, hoe lang gaat het duren voordat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn? Volgens Jennifer Midura (AkzoNobel) duurt het realiseren van gelijkheid tussen man en vrouw ongeveer even lang als de tijd die een slak nodig heeft om zich voort te bewegen over de totale lengte van de Chinese Muur. Ongeveer 200 jaar. Toch laten allerlei projecten die op het congres gepresenteerd worden zien dat er op korte termijn veel is te realiseren. Zo laat de film ‘the Saksham Project India’ zien hoe blij een jonge vrouw is met haar baan bij een kledingwinkel. Als een droom die uitkwam. Daarvoor moest eerst haar vader worden overtuigd, wat geen gemakkelijke opgave was. Nu inspireert ze andere vrouwen dat er mogelijkheden bestaan om te werken, ook na een huwelijk. Anamika Sharma (Project Coordinator Youth Economic Development), vertelt over haar aanpak: ‘Je klopt gewoon op de deur. Je gaat praten met de familie, ook met de vader die er eigenlijk niet voor open staat, maar gewoon bang is’. Uit deze aanpak blijkt dat het belangrijk is om met lokale organisaties samen te werken als een bedrijf zou willen investeren in jonge vrouwen. Om het gesprek aan te gaan en vertrouwen te winnen, is het noodzakelijk dat je de taal spreekt en de cultuur kent. Jeroen Smit vraagt – terwijl hij zich een beetje ongemakkelijk voelt met zijn roze stropdas – Anamika wanneer ze zich succesvol voelt. Anamika: ‘Ik houd ervan om te werken met jongeren. Na twee maanden zie je al een verschil in hun levens.’ Het zou dan ook niet om de vraag moeten gaan wanneer volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen is bereikt. Beter is om elk meisje wat onderwijs kan volgen of elke jonge vrouw die een baan krijgt als een succes te zien. Esther-Mirjam Sent (Professor of Economic Theory and Economic Policy at Radbouw University Nijmegen) wijst op het feit dat ook in Nederland er nog geen sprake is van 100% gelijkwaardigheid. Meisjes doen het goed op de universiteiten, maar zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in topposities. Breng overheid, NGO’s en bedrijfsleven bij elkaar in een platform Solutions for Youth Development (S4YE) probeert een platform op te zetten waarin overheden, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties elkaar kunnen vinden om het aantal jongeren met een baan te vergroten. Dit gebeurt doordat een bedrijf en een ngo zich interesseren voor een bepaald issue en zich daar beiden voor willen inzetten. De overheid kan dit initiatief ondersteunen. Carel Breen (CEO Amsterdam Arena International Operations), bewijst dat het investeren in meisjes in samenwerking met ngo’s de moeite waard is. Het voetbalstadion was bijvoorbeeld altijd een mannenomgeving. Tegenwoordig zijn 45%(!) van de werknemers van het stadion vrouw, wat heeft geleid tot een enorme kwaliteitsverbetering. Zo zijn vrouwen volgens hem in het algemeen goed in het omgaan met conflicten en goed in communicatie. Hierdoor is de organisatie veel meer servicegericht geworden. Vrouwen hebben echt voor een complete verandering van de organisatie gezorgd. Martijn Smid (Managing Director Basic Water Needs) vult aan dat investeren in jonge vrouwen ook waardevol is omdat ze beter met geld om kunnen gaan: ‘Vrouwen kopen simpelweg dingen die belangrijker zijn voor het dagelijks leven, terwijl mannen meer geneigd zijn om Coca Cola te kopen.’ Toch moeten we ons niet te veel door het optimisme laten meeslepen. Alleen vrouwen binnen één organisatie is namelijk ook niet gezond. Wanneer mannen in de minderheid zijn, kan dit voor vrouwen zelfs contraproductief werken, aldus Esther-Mirjam Sent. Gelijkwaardigheid is het beste voor man, vrouw en winst. Oh en meneer Smit, die roze stropdas staat u best goed.   Het doel is om begin volgend jaar het platform op poten te hebben. Meer info? Klik hier.

Opinie: ‘Brief minister Kaag over maatschappelijk middenveld: analytisch zwak en weinig ambitieus’

Door Fons van der Velden | 09 juli 2019

Het is een groot goed dat de Nederlandse overheid zoveel fondsen ter beschikking stelt voor de versterking van maatschappelijke organisaties en maatschappelijk middenveld, schrijft Fons van der Velden in deze opiniebijdrage naar aanleiding van de kamerbrief van minister Kaag. Maar hij vindt de brief analytisch zwak en van weinig ambitie getuigen. Wat had beter gekund?

Lees artikel

Tip 3 aan Kaag: ‘Lever in op je privilege en geef zuidelijke organisaties meer inspraak bij het bepalen van prioriteiten’

Door Lizan Nijkrake | 08 juli 2019

Minister Kaag werkt hard aan een nieuw subsidiekader voor het maatschappelijk middenveld. Ze wil meer eigenaarschap geven aan zuidelijke ngo’s om hen meer legitimiteit te geven, en ziet daarbij een andere rol voor Nederlandse organisaties. Vice Versa vroeg vier zuidelijke organisaties hoe zij dit zien. Wat is hun gouden tip voor onze minister? Met vandaag Carla López Cabrera, directeur van Fondo Centroamericano de Mujeres (FCAM) in Nicaragua, een feministisch fonds dat lokale vrouwenrechtenbewegingen in Centraal Amerika steunt.

Lees artikel

Shifting fundamental power issues in funding relationships

Door Evelijne Bruning Ruerd Ruben en Lau Schulpen | 02 juli 2019

This article claims that the current aid architecture favours clientilism, dependency and short-term projects. The authors Evelijne Bruning (The Hunger Project) Ruerd Ruben (Wageningen University & Research) and Lau Schulpen (Radboud University Nijmegen) are suggesting four possible ways to overcome this in order to shift power closer to the ground.

Lees artikel