Door:
Emma-Jane Tolenaar

18 januari 2013

Categorieën

Tags

Manon2Manon Stravens zit voor ICCO in Bamako, Mali. Vooralsnog merkt ze weinig van de Franse interventie tegen de extremistische moslims in het noorden van het land. Wel merkt ze dat de Malinezen weer vertrouwen hebben in de toekomst en dat hun voormalige kolonisator, Frankrijk, erg populair is. ‘Ik zie nu overal Franse vlaggetjes; wapperend voorop brommertjes, bovenop taxi’s en samen met de Malinese vlag geplakt op de kiosk of de kapperswinkel’ Hoe is de situatie in Bamako? ‘Bamako is eigenlijk heel rustig, het leven gaat gewoon door, op kantoor ook, er is geen avondklok. Er is hier wel een militaire macht, maar die zie je niet opzichtig (behalve schijnbaar bij de ambassade en het vliegveld onder andere). We hebben wel het advies gekregen om niet meer uit te gaan, voor het donker thuis en op bepaalde plekken ook niet meer te komen. Gewoon uit voorzorg. Tenslotte is wel de noodtoestand uitgeroepen en hebben politie en gendarmerie een groter mandaat gekregen. Het een nieuwe situatie en je moet zoeken hoe je daarmee omgaat.’ ‘De situatie in het noorden houdt de gemoederen uiteraard wel erg bezig, het is hier ook voorpaginanieuws en bij RFI (Radio France International) is het standaard het eerste item.’ Hoe reageren de Malinezen op het ingrijpen van Frankrijk? ‘Hier in Bamako is mijn indruk dat er over het algemeen opluchting heerst en een sfeer van “nu komt het weer goed”. Er is weer vertrouwen. Vooral de eerste dag (vorige week vrijdag) viel dat echt op. Ik zie nu overal Franse vlaggetjes; wapperend voorop brommertjes, bovenop taxi’s en samen met de Malinese vlag geplakt op de kiosk of de kapperswinkel, etc. Heel grappig, vooral met het oog op de nogal gevoelige relatie tussen Frankrijk en haar voormalige koloniën.’ Had je deze euforie verwacht? ‘Ik had helemaal niets verwacht. De hele situatie, het opeens oprukken van de rebellen, de interventie, het is voor mij best (letterlijk) uit de lucht komen vallen. Wel viel me op hoe de moraal onder Malinezen de afgelopen maanden zwaar gedaald was en er geen vertrouwen meer was, en het gevoel dat ze aan hun lot werden overgelaten door de internationale gemeenschap.’ Dreigt er nu gevaar voor wraakacties? ‘De interventie is een directe aanval op de rebellen en er zijn doden gevallen. Een aantal dagen geleden heeft één van de groepen gedreigd dat Frankrijk hiervoor zal boeten en “in haar hart getroffen gaat worden”. Dat is een uitgesproken dreiging en de ervaring met dit soort interventies in andere landen, leert niet anders. Het is ook altijd gezegd. Ik denk dat we rekening moeten houden met wraakacties, niet alleen in Bamako, maar ook in andere landen.’ Wat betekent dit voor het werk van ICCO en andere hulporganisaties? ‘Vooralsnog kunnen we ons werk op kantoor gewoon voortzetten. De situatie is wel het gesprek van de dag natuurlijk, maar we zitten allemaal nog op onze plek. De bewegingsruimte in Bamako en heel Mali is natuurlijk ingeperkt, en dat beïnvloedt uiteraard de frequentie van het aantal bezoeken van partners en projecten in Mali. Maar we zijn een regiokantoor, we werken in meerdere landen in de regio en niet alleen in Mali. Vooralsnog beïnvloedt de situatie reizen naar die landen niet.’

Vechten voor het recht op liefde

Door Siri Lijfering | 05 december 2019

De antihomowet die in Nigeria is ingevoerd, maakt de lhbt-gemeenschap nòg kwetsbaarder. Zo is opkomen voor lesbische vrouwen zowel broodnodig als gevaarlijk; een kat-en-muisspel met hoge inzet. Hoe gaat het strategisch partnerschap Count Me In! ermee om?

Lees artikel

Venezolaanse vluchtelingen op Curaçao vallen tussen wal en schip

Door Bob van Dillen | 05 december 2019

Nu er een humanitaire crisis is in onze eigen regio, geeft de Nederlandse overheid niet thuis. Dat schrijft Bob van Dillen van Cordaid, die de situatie nauwgezet volgt, in deze opiniebijdrage. Ondertussen wordt de situatie steeds nijpender en krijgen vluchtelingen op Curaçao geen menswaardige behandeling.

Lees artikel

Strijd op twee fronten

Door Siri Lijfering | 04 december 2019

De Nigerdelta is aantrekkelijk voor sekswerkers, maar ook gevaarlijk: geweld en vervolging liggen op de loer. Het strategisch partnerschap Count Me In! probeert hun rechten te beschermen; beeldvorming en beïnvloeding van beleid lijken de sleutel te zijn. Twee sekswerkers doen hun verhaal.

Lees artikel