Door:
Jack van Ham

26 maart 2012

Categorieën

Tags

Afgelopen zaterdag verscheen in dagblad BN De Stem een artikel van Bob Geldof, initiatiefnemer van Live Aid. Hij betoogde dat het dom en kortzichtig is om te snijden in hulp aan ontwikkelingslanden, net nu er buitengewone kansen liggen voor het bedrijfsleven. Jack van Ham, oud-directeur van ICCO, was gegrepen door het stuk van de Britse zanger en legt uit waarom. Soms is het goed eens even weg te draaien van al die Nederlandse deskundigen die zo goed weten waarom het in het verleden niet goed is gegaan met ontwikkelingshulp en hoe het naar hun idee in de toekomst zou moeten worden. Nog beter is het om politici te overtuigen dat bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking zo ongeveer het domste is wat je in deze tijd kunt doen. Goed, het kan allemaal beter, innovatiever, duurzamer, eerlijker, minder corrupt. Zoals alles in de samenleving. Het liefst zou ik ook nog volhouden dat ontwikkelingssamenwerking onze dure plicht is, solidariteit een waarde die we moeten koesteren. Maar in een land waar de mensen denken dat wij 5,6% van het BNP uitgeven aan ontwikkelingshulp, dat mede-geregeerd wordt door een partij die maar al te graag hamert op ontwikkelingssamenwerking als kostenpost en denkt dat wij wel zonder de wereld kunnen, hou je noch het ene noch het andere verhaal vol. Aanzetten tot denken Wellicht kunnen politici en vele anderen bijgaande bijdrage van Bob Geldof eens lezen. ‘Afrika, de sleutel tot Nederlandse Groei.’ Op zijn minst heeft hij een aantal gegevens bij elkaar gehaald die tot denken aanzetten. Dat Duitsers berekenen wat ontwikkelingssamenwerking oplevert en de Engelsen het opvoeren, moet op zijn minst vragen oproepen. Voor elke euro die wordt besteed aan ontwikkelingssamenwerking komt aan handel en investering 1,40 euro terug. Zo geredeneerd, kost elke euro bezuiniging 1,40 euro. Dan raakt Nederland haar triple A status nog sneller kwijt. Verbeter ontwikkelingssamenwerking, investeer samen met het bedrijfsleven in faire en duurzame economie, in noodzakelijk onderwijs en gezondheidszorg en bestrijdt te vuur en te zwaard corruptie. Maak gebruik van de nog redelijke internationale naam die Nederland heeft en het enorme netwerk dat het (met ngo’s) heeft opgebouwd, maar bezuinig niet. Dat kunnen we niet eens betalen. In een interview ter gelegenheid van mijn afscheid van ICCO vroeg schrijver Ton van der Lee hoe ik Afrika zag over 10 jaar. Mijn antwoord was dat het mijn overtuiging was dat wij binnen 10 jaar niet zonder de inspanningen van Afrika zouden kunnen. Ik had het mis, het gaat 5 x sneller.  

De schaduwzijde van de lokalisatie-agenda: ‘stropen’ van lokaal personeel

Door Dirk Jan Koch | 13 juli 2020

In deze column-serie licht Dirk-Jan Koch eens per twee maanden een onderwerp uit waar hij mee bezig is in het kader van zijn onderzoeksproject ‘ongeplande effecten van internationale samenwerking’. Deze keer: wat als ngo’s ook hun personeelsbeleid ‘lokaliseren’? ‘Voor de individuele medewerker is het top, maar het vertrek van de beste stafleden naar internationale clubs kan lokale organisaties verzwakken.’

Lees artikel

Zomernummer Vice Versa is uit

Door Marc Broere | 09 juli 2020

Het extra dikke zomernummer van Vice Versa is uit en staat weer boordevol interviews, reportages, achtergrondverhalen, beeldverhalen, essays en columns. Een overzicht van de artikelen.

Lees artikel

De erfenis van vier bevlogen vrouwelijke ministers

Door Paul Hoebink | 07 juli 2020

Vier vrouwelijke ministers van Ontwikkelingssamenwerking sloegen eind vorige eeuw de handen ineen met de ‘Utstein-4’. De Nederlandse Eveline Herfkens was een van hen. Wat hebben zij samen bereikt? Herfkens’ long time partner in life and work poogt in zijn nieuwste boek de balans op te maken, maar raakt verstrikt in de feiten.

Lees artikel