Door:
IPS Nieuws

16 maart 2012

Categorieën

Tags

IPS – Brazilië heeft zijn ontwikkelingssamenwerking de laatste zeven jaar verdrievoudigd. Het levert nu al hulp aan meer dan 65 landen. Analist Mauricio Santoro ziet politieke motieven achter de Braziliaanse donorstrategie.   Brazilië was traditioneel altijd een ontvanger van ontwikkelingshulp. Door nieuwe steun aan vijf Afrikaanse landen heeft het zijn status van donor bevestigd. Het Zuid-Amerikaanse land draagt 1,8 miljoen euro bij aan een VN-programma voor de plaatselijke aankoop van voedsel, bestemd voor boeren en kwetsbare bevolkingsgroepen in Ethiopië, Malawi, Mozambique, Niger en Senegal. Familiale landbouw Met het project exporteert Brazilië de expertise die het heeft opgebouwd met zijn eigen Voedselaankoopprogramma (PAA). Daarbij worden producten van kleine landbouwproducenten aangekocht en verspreid onder arme bevolkingsgroepen, onder meer via schoolmaaltijden. Het programma bestrijdt de honger en versterkt de lokale voedselmarkten. “Zo willen we andere regeringen een beleid voor de familiale landbouw helpen ontwikkelen. In Brazilië is familiale landbouw verantwoordelijk voor de productie van 60 procent van het voedsel dat in het land wordt geconsumeerd”, zegt Marco Farani, directeur van het Braziliaanse Agentschap voor Ontwikkelingssamenwerking (ABC). Het PAA is een van de pijlers onder het voedselprogramma Fome Zero (“Honger op nul”), dat door de vorige president, Luiz Inácio Lula da Silva, werd opgestart en door zijn opvolger, Dilma Rousseff, wordt voortgezet. Met Fome Zero en andere armoedeprogramma’s kon de Braziliaanse regering de ondervoeding in het land met een kwart verminderen en ongeveer 24 miljoen mensen uit de extreme armoede halen. FAO in Braziliaanse handen Het project voor de vijf Afrikaanse landen voorziet in samenwerking met de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en het Wereldvoedselprogramma (WFP) van de VN, onder meer bij de productie en levering van zaden en meststoffen en de organisatie van de aankoop en distributie van de voedingsproducten. De FAO wordt sinds januari geleid door een Braziliaan, José Graziano da Silva, destijds een van de stuwende krachten achter Fome Zero. In december had Graziano aangekondigd dat hij zijn expertise onder meer zou gebruiken om lokale productiecircuits te versterken, verspilling tegen te gaan en de kosten te verlagen. Meer dan 65 landen Brazilië, vandaag de zesde grootste economie ter wereld, zet sinds 2005 steeds meer in op ontwikkelingssamenwerking. In 2005 besteedde het daar nog 119 miljoen euro aan, in 2009 was dat al opgelopen tot 272 miljoen euro. Definitieve cijfers voor 2010 zijn er nog niet maar het Braziliaanse Agentschap voor Ontwikkelingssamenwerking schat dat er dan al 300 miljoen dollar naar andere landen is gegaan. “We zijn vandaag actief in meer dan 65 landen, terwijl we drie of vier jaar geleden alleen in Portugeessprekende landen in Afrika actief waren”, zegt Farani. Bijna de helft van de hulp gaat naar Latijns-Amerikaanse landen. Het gaat meestal om bilaterale samenwerking maar ook om projecten via de VN, zoals het nieuwe project met de vijf Afrikaanse landen. Brazilië behoort nu tot de tien grootste donoren van het Wereldvoedselprogramma. Het verschil “in onze invulling van Zuid-Zuidsamenwerking”, zegt de ABC-directeur, “is dat we geen gesloten modellen of oplossingen opleggen. We proberen de ervaring van de andere landen te gebruiken en onze ervaring aan te passen aan hun mogelijkheden.” Zetel in VN-Veiligheidsraad Analist Mauricio Santoro van de Stichting Getulio Vargas, een onafhankelijke onderzoeks- en opleidingsinstelling in Rio de Janeiro, ziet politieke motieven achter Braziliës donorstrategie. Het land ambieert een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad en wil ook meer beslissingsmacht in multilaterale fora zoals het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldhandelsorganisatie, zegt hij. “De politieke doelstelling is de invloed van Brazilië te vergroten in de andere ontwikkelingslanden, met name in Latijns-Amerika en Afrika. Het is een van de manieren waarop Brazilië zijn internationale leiderschap bij de landen in het Zuiden wil consolideren.” Santoro ziet een verschil met donoren die via ontwikkelingssamenwerking nieuwe markten willen openen. “De nadruk ligt meer op de politiek dan op de economie. De ontwikkelingssamenwerking is niet noodzakelijk groter bij grote commerciële bondgenoten. Het werkt wel als een soort schokdemper bij spanningen in landen zoals Bolivia, Paraguay of Mozambique, waar de aanwezigheid van Braziliaanse bedrijven sterk is.” Een ander verschil, zegt Santoro, is dat de Braziliaanse ontwikkelingssamenwerking geen voorwaarden oplegt en inzet op projecten die de opleiding van mensen voorrang geven.

Minister Wiebes: woordvoerder van Shell of Nederlands Minister voor Economische Zaken en Klimaat?

Door Jurrian Veldhuizen | 25 november 2020

Inmiddels twee maanden geleden stelde Lammert van Raan van de Partij voor de Dieren 25 zeer kritische Kamervragen aan Minister Hoekstra van Financiën en Minister Wiebes van Economische Zaken en Klimaat over de twijfelachtige klimaatplannen van olie- en gasbedrijven. Minister Wiebes had lang de tijd nodig om antwoord te geven. Toen het uiteindelijk kwam, bleek de minister een uitstekende woordvoerder voor Shell en een kampioen in het ontwijken van vragen en daarmee verantwoordelijkheden, schrijft Jurrian Veldhuizen namens Building Change.

Lees artikel
UN Food Systems Summit 2021

Wie niet aan tafel mee mag praten, staat op het menu

Door Vice Versa | 24 november 2020

Oxfam Novib, Hivos, Both Ends en de AgriProFocus Food Security Policy Coalition pleiten voor duurzame en inclusieve voedselsystemen op de VN- wereldtop komend jaar. Tijdens de conferentie ‘Bold Actions for Food as a Source for Good’, op 23 en 24 November georganiseerd door de Wageningen Universiteit, het World Economic Forum en anderen, kan Minister Kaag aandringen op een ambitieuze Summit die harde afspraken maakt over de toekomst van ons voedsel.

Lees artikel

‘Food security policy should focus less on production and more on consumers’

Door Joris Tielens | 22 november 2020

How can the Netherlands contribute to improving nutrition in Africa in the coming decade? Retiring Professor Ruerd Ruben would like to see Dutch government policy informed by a food systems approach – with more focus on consumers, and an active role for Dutch embassies entering into policy dialogue with the government in their African host countries. Minister for Foreign Trade and Development Cooperation Sigrid Kaag agrees: ‘The systems approach, where more priority is given to the environment and consumers, is now widespread. It will be high on the agenda of the UN summit in 2021.’

Lees artikel