Door:
Wiet Janssen

27 juni 2011

Categorieën

Tags

In zijn vorige bijdrage riep wetenschapper Wiet Janssen mensen die zich mengen in de discussie over de toekomst van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking op om vooral hun bronnen te checken. Daar kwamen enkele kritische reacties op. Met een aantal van deze reacties kan Janssen goed leven.   Graag wil ik reageren op de reacties van Manon Stravens en Margriet Reinders op mijn stukje over het gebruik van bronnen in discussies over ontwikkelingssamenwerking. Allereerst wil ik ingaan op de reactie van Manon: Je hebt gelijk, het is terecht dat je me op mijn vingers tikt! De bron waaruit ik concludeer dat de armste ontwikkelingslanden de afgelopen decennia steeds meer voedsel zijn gaan importeren is: The state of agricultural commodity markets 2004, FAO, Rome, p. 16. Dat het vooral om granen gaat volgt uit de FAO Food Outlook, november 2010, p 112. Ik heb dus wel degelijk bronnen gebruikt, maar ik heb verzuimd die te vermelden. Je hebt ook gelijk dat Eurostat een belangrijke bron van informatie is, maar die beperkt zich wel vrijwel uitsluitend tot data van de Europese Unie en haar lidstaten, gegevens over ontwikkelingslanden vind je er nauwelijks. Vandaar dat ik hem niet had opgenomen. Redenen van hoffelijkheid Wat de reactie van Margriet: Jouw reactie heb ik blijkbaar gemist, ik heb het soms druk en dan gaan er een paar dagen overheen voor ik weer op Vice Versa kijk. Ik vind het jammer dat ik je reactie gemist heb, want als ik hem gezien had had ik er zeker op gereageerd, al was het alleen maar om redenen van hoffelijkheid. Omdat ik je reactie niet gezien heb kan ik er nu dus ook niet op reageren. Ik maak echter op uit je laatste reactie op dat je op grond van eigen ervaring tot de conclusie komt dat activiteiten om de positie en de gelijkwaardigheid van vrouwen te verbeteren wel degelijk succes kunnen hebben. Dat vind ik natuurlijk positief, ik juich het toe als de positie van vrouwen verbetert. Ik geloof ook best dat in individuele projecten vaak successen geboekt worden. Maar de vraag is natuurlijk of op grotere schaal, b.v. op het niveau van sub-Sahara Afrika, de positie van de vrouwen fundamenteel is verbeterd, en in hoeverre dat kan worden toegeschreven aan hulpprojecten. Een paar individuele voorbeelden zijn onvoldoende om die vraag te kunnen beantwoorden. De bron waaruit ik heb geconcludeerd dat initiatieven om de positie van vrouwen weinig effect hebben, is het evaluatierapport van medewerkers van BuZa: “Goede wil alleen is niet genoeg, Nederlands genderbeleid in Afghanistan, Bangladesh, Burkina Faso, Guatemala en Jemen“. Evaluatierapporten die wél aantonen dat de positie van de vrouwen in Afrika door de hulpprogramma’s fundamenteel is verbeterd heb ik niet kunnen vinden. Wel heb ik van veel ontwikkelingswerkers voorbeelden gehoord van verbetering van de positie van vrouwen doordat ze in staat waren gesteld een eigen inkomen te verwerven, maar ook daar heb ik geen systematische studies van kunnen vinden.  Maar het is natuurlijk best mogelijk dat die rapporten er wél zijn. Ik zou het prachtig vinden als jij of iemand anders me zo’n bron zou kunnen tonen.

Curaçao op een tweesprong

Door Ayaan Abukar | 15 november 2019

De vlucht uit Venezuela gaat soms per bootje, naar het dichtbije Curaçao. Daar leidt het tot vertwijfeling: de weerslag is xenofobie èn solidariteit, een tekort aan kennis, vrees bij de Venezolanen – en stilte vanuit Den Haag. ‘Zonder politiek leiderschap gaan verhalen een eigen leven leiden.’ Ayaan Abukar vloog erheen en ging in gesprek.

Lees artikel

Hoe de ziel uit de ngo-sector verdwijnt

Door Marc Broere | 13 november 2019

Ze behoren tot de pioniers en innovators van de milieubeweging en ontwikkelingssamenwerking in Nederland en vormden decennialang een spraakmakend duo. Hoewel ze volop genieten van hun pensioen, luiden Ron van Huizen en Hans Guijt de noodklok over een ontwikkeling die hen zorgen baart: raden van toezicht die ontwikkelingsorganisaties willen laten besturen alsof het bedrijven zijn. ‘Stop met de idiote doelstelling dat je altijd moet groeien.’

Lees artikel

Deugen de meeste mensen nu wel of niet?

Door Hans Beerends | 31 oktober 2019

Historicus Rutger Bregman stelt in zijn nieuwe boek dat de meeste mensen deugen, verwijzend naar de prehistorie. Daar staat volgens Hans Beerends tegenover dat veel deugende mensen zich ook gemakkelijk laten misleiden.

Lees artikel