Door:
Wiet Janssen

27 juni 2011

Categorieën

Tags

In zijn vorige bijdrage riep wetenschapper Wiet Janssen mensen die zich mengen in de discussie over de toekomst van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking op om vooral hun bronnen te checken. Daar kwamen enkele kritische reacties op. Met een aantal van deze reacties kan Janssen goed leven.   Graag wil ik reageren op de reacties van Manon Stravens en Margriet Reinders op mijn stukje over het gebruik van bronnen in discussies over ontwikkelingssamenwerking. Allereerst wil ik ingaan op de reactie van Manon: Je hebt gelijk, het is terecht dat je me op mijn vingers tikt! De bron waaruit ik concludeer dat de armste ontwikkelingslanden de afgelopen decennia steeds meer voedsel zijn gaan importeren is: The state of agricultural commodity markets 2004, FAO, Rome, p. 16. Dat het vooral om granen gaat volgt uit de FAO Food Outlook, november 2010, p 112. Ik heb dus wel degelijk bronnen gebruikt, maar ik heb verzuimd die te vermelden. Je hebt ook gelijk dat Eurostat een belangrijke bron van informatie is, maar die beperkt zich wel vrijwel uitsluitend tot data van de Europese Unie en haar lidstaten, gegevens over ontwikkelingslanden vind je er nauwelijks. Vandaar dat ik hem niet had opgenomen. Redenen van hoffelijkheid Wat de reactie van Margriet: Jouw reactie heb ik blijkbaar gemist, ik heb het soms druk en dan gaan er een paar dagen overheen voor ik weer op Vice Versa kijk. Ik vind het jammer dat ik je reactie gemist heb, want als ik hem gezien had had ik er zeker op gereageerd, al was het alleen maar om redenen van hoffelijkheid. Omdat ik je reactie niet gezien heb kan ik er nu dus ook niet op reageren. Ik maak echter op uit je laatste reactie op dat je op grond van eigen ervaring tot de conclusie komt dat activiteiten om de positie en de gelijkwaardigheid van vrouwen te verbeteren wel degelijk succes kunnen hebben. Dat vind ik natuurlijk positief, ik juich het toe als de positie van vrouwen verbetert. Ik geloof ook best dat in individuele projecten vaak successen geboekt worden. Maar de vraag is natuurlijk of op grotere schaal, b.v. op het niveau van sub-Sahara Afrika, de positie van de vrouwen fundamenteel is verbeterd, en in hoeverre dat kan worden toegeschreven aan hulpprojecten. Een paar individuele voorbeelden zijn onvoldoende om die vraag te kunnen beantwoorden. De bron waaruit ik heb geconcludeerd dat initiatieven om de positie van vrouwen weinig effect hebben, is het evaluatierapport van medewerkers van BuZa: “Goede wil alleen is niet genoeg, Nederlands genderbeleid in Afghanistan, Bangladesh, Burkina Faso, Guatemala en Jemen“. Evaluatierapporten die wél aantonen dat de positie van de vrouwen in Afrika door de hulpprogramma’s fundamenteel is verbeterd heb ik niet kunnen vinden. Wel heb ik van veel ontwikkelingswerkers voorbeelden gehoord van verbetering van de positie van vrouwen doordat ze in staat waren gesteld een eigen inkomen te verwerven, maar ook daar heb ik geen systematische studies van kunnen vinden.  Maar het is natuurlijk best mogelijk dat die rapporten er wél zijn. Ik zou het prachtig vinden als jij of iemand anders me zo’n bron zou kunnen tonen.

Wacht nou eens op de hulpvraag!

Door Anika Altaf | 29 mei 2020

Bij deze COVID-19 crisis initiëren ontwikkelingsorganisaties allerlei acties in tientallen landen in Azië en Afrika. Maar sluiten die wel aan op waar mensen behoefte aan hebben en zijn deze wel kosteneffectief? Anika Altaf en Betteke de Gaay Fortman pleiten ervoor om niet in oude reflexen terug te vallen, maar nauwgezet uit te zoeken wat de hulpvraag is en goed te luisteren naar de mensen om wie het gaat.

Lees artikel

Corona steun via particuliere initiatieven

Door Marc Broere | 28 mei 2020

Niet alleen grote organisaties zijn actief met het geven van noodhulp tijdens de coronacrisis. Wilde Ganzen is een speciaal corona fonds gestart voor Nederlandse particuliere initiatieven en hun lokale partners. Zij zitten vaak in haarvaten van de samenleving en kunnen de meest gemarginaliseerde groepen bereiken.

Lees artikel

5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens

Door Maria van der Heide | 27 mei 2020

De coronacrisis biedt kansen om te praten over wat het begrip waarde echt betekent in waardeketens, schrijven Maria van der Heide en Danielle Hirsch in deze opiniebijdrage. Waarde wordt nu uitgedrukt in economische termen als winst en groei. Maar wat hebben we aan winst en groei als de grondstoffen op zijn, mensen onbeschermd op straat staan en het klimaat de aarde onleefbaar maakt? Er zijn waardeketens, die wél werken en waar waarde een veel breder begrip is. 5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens.

Lees artikel