Iedere vrijdagmiddag laat hoofdredacteur Marc Broere de afgelopen week de revue passeren. Met vandaag een terugblik op het afgelopen jaar. ‘De rechtse wraak op linkse hobby’s lijkt zo langzamerhand een echte hetze geworden.’ We kunnen terugkijken op een enerverend jaar met Vice Versa.  Ik heb er gemengde gevoelens over. Het blad heeft een restyling ondergaan en ook de website is uitgegroeid tot een echt discussieplatform. Met veel genoegen kijk ik terug op het MFS-debat dat we in april organiseerden in Amsterdam. Hier werd ook de eerste Vice Versa nieuwe stijl gepresenteerd.  We hadden een goede journalistieke discussie met de winnaars en verliezers van de eerste ronde van dit MFS-traject. Het debat werd deels live uitgezonden door onze mediavrienden van omroep Llink op Radio 1. Helaas is Llink verdwenen uit het Publiek Bestel, met dank aan oud-PvdA bewindsman Ronald Plasterk. Wat we terugkregen waren Powned, Wakker Nederland en ook het meest rechtse kabinet uit de Nederlandse geschiedenis. Zeilen bijzetten Ook voor ons heeft dit consequenties.  We moeten alle zeilen bijzetten om het blad en deze website overeind te houden, omdat de kleine (en aflopende) subsidies voor 2011 niet allemaal zeker meer zijn.  Aan de andere kant zijn we vol vertrouwen dat we er wel uitkomen. Het is afgelopen jaar boven verwachting goed gegaan met de aanwas van nieuwe abonnees. Veel dank daarvoor! En verder kunnen wij het ons niet voorstellen dat de ontwikkelingssector geen vakblad meer zou hebben. Want juist nu in deze tijd is een goed vakblad onmisbaar. En wij zien ook juist nu veel journalistieke mogelijkheden met Vice Versa. Er wordt namelijk volop gediscussieerd over de toekomst van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid.  Ook op deze site gaat dat naar mijn mening op een hele goede manier. Ik heb de afgelopen dagen de stukken nog eens nagelezen die tot dusverre zijn geproduceerd in het kader van ‘So you think you can help.’ Aangenaam verrast Ik ben echt aangenaam verrast over de hoge kwaliteit van de bijdragen. Alle mensen die stukken hebben ingestuurd heel veel dank daarvoor. En ga daar vooral ook mee door! Ook vanochtend zaten er weer enkele juweeltjes in mijn mailbox die we volgende week gaan plaatsen. Aan creativiteit en aan nieuwe en uitstekende ideeën ontbreekt het geenszins in de ontwikkelingssector. Je vraagt je alleen af waarom deze ideeën niet loskwamen, en waarom de sector niet uit haar schulp kroop, op het moment dat het politieke klimaat voor ontwikkelingssamenwerking nog wat gunstiger was. Dan had het waarschijnlijk meer effect gehad. Nu is het nog maar de vraag of er überhaupt nog iets te redden valt in deze politieke omgeving. Een politiek klimaat in Nederland met een gedoogpartij die zonder blikken of blozen spreekt van die ‘verschrikkelijke medefinancieringsorganisaties.’ En na Hivos weten nu ook ICCO en de Wereldomroep hoe het is om bloot te staan aan spectaculaire berichtgeving in de krant van Wakker Nederland.  De rechtse wraak op ‘linkse hobby’s’ lijkt zo langzamerhand een echte hetze geworden. Ik hoop dat de ontwikkelingssector hier een goed antwoord op vindt. Oud vuil Ooit waren we trots op onze Nederlandse ontwikkelingssamenwerking. Nu wordt het door een deel van het volk en de politiek weggezet als oud vuil. Het is een beetje alsof we nu opeens allemaal gaan roepen dat het Nederlands voetbalelftal onder Johan Cruijff tijdens het WK in 1974 heel slecht voetbal speelde. Voor geen enkele politieke partij speelde ontwikkelingssamenwerking afgelopen jaar overigens een rol bij de verkiezingen. En door ontwikkelingsorganisaties werd daar ook niet echt om gevraagd. Zij zaten te knokken tegen de deadline om hun MFS-plannen voor de tweede ronde in te dienen. Dat zegt ook iets over de prioriteiten van maatschappelijke organisaties en over hun angst om de politiek op een kritische manier aan te spreken. Verwonderd Ook over het politieke debat van de afgelopen weken heb ik me best wel verwonderd. En dan heb ik het vooral over de eensgezinde steun voor het thema aidsbestrijding. Er was een Kamerbrede meerderheid die de bezuinigingen op aids wilde verminderen. De Nijmeegse wetenschapper Lau Schulpen schreef op deze site dat als er nu ergens redenen waren om WEL op te bezuinigen, dat op aidsbestrijding was.  Op dit terrein zijn uitstekende andere donoren te vinden en maakt Nederland niet het verschil. Zelfs met de geplande bezuinigingen op aids blijft Nederland tot de kopgroep van aidsbestrijders horen. Kritisch volgen Verder dreigt de grote aandacht voor aids andere ‘minder sexy’ ziekten in Afrika te verdringen, is de ziekte niet in alle landen een groot probleem, en doen maatschappelijke organisaties ook binnen hun reguliere werkzaamheden al veel aan aidsbestrijding. Toch stonden de woordvoerders Ontwikkelingssamenwerking in de Tweede Kamer bijna ‘en masse’ op voor aidsbestrijding.  Hoe kan dat toch, vraag ik me af. Ik vind het uitstekend dat Kamerleden kritisch zijn op hulporganisaties –mits die kritiek onderbouwd is-  maar hoe onderbouwen ze zelf hun aannames dat aidsbestrijding belangrijker is dan bijvoorbeeld het uitmuntende en positief geëvalueerde programma LOGO South van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) waarbij Nederland écht verschil maakt? Want door de steun voor aidsbestrijding werd 5 miljoen gekort op LOGO South. Wordt het niet tijd om ook onze OS-woordvoerders eens echt kritisch te gaan volgen? Op welke bewijslast baseren ze hun keuzes? Of hebben ze zich gewoon simpel laten inpakken door de machtige aidslobby? Sowieso vond ik ook de opmerkingen van Ton Coenen, directeur van het Aids Fonds, dat er maar bezuinigd moest worden op begrotingssteun (omdat het effect hiervan niet bewezen zou zijn) om aidsprogramma’s te kunnen financieren, een ongelukkige losse flodder die op geen enkele bewijslast is gebaseerd. Maar over de communicatie van het Aids Fonds wil ik graag nog een keer een apart artikel schrijven. Want daar erger ik me al langere tijd aan. Voldoende mogelijkheden In ieder geval zijn er ook het komende jaar weer voldoende mogelijkheden voor Vice Versa. Ook  volgend jaar hopen we een baken te zijn in de discussie over de toekomst van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking.  Volgende week publiceren we de belangrijkste resultaten van de discussie op deze site tot dusverre in de vorm van een brief aan staatssecretaris Knapen.  Aan de hand van die brief hopen we hem in januari  te interviewen en hem de resultaten van de discussie op deze site voor te leggen. Het interview verschijnt begin februari in een speciale bijlage van Vice Versa die met het reguliere nummer wordt meegestuurd. In deze bijlage worden een aantal hoogtepunten van de discussie gepubliceerd. De deadline voor deze bijlage is op 10 januari dus tot die tijd stellen we nieuwe bijdragen van u als lezer zeer op prijs.

Opinie: ‘Brief minister Kaag over maatschappelijk middenveld: analytisch zwak en weinig ambitieus’

Door Fons van der Velden | 09 juli 2019

Het is een groot goed dat de Nederlandse overheid zoveel fondsen ter beschikking stelt voor de versterking van maatschappelijke organisaties en maatschappelijk middenveld, schrijft Fons van der Velden in deze opiniebijdrage naar aanleiding van de kamerbrief van minister Kaag. Maar hij vindt de brief analytisch zwak en van weinig ambitie getuigen. Wat had beter gekund?

Lees artikel

Tip 3 aan Kaag: ‘Lever in op je privilege en geef zuidelijke organisaties meer inspraak bij het bepalen van prioriteiten’

Door Lizan Nijkrake | 08 juli 2019

Minister Kaag werkt hard aan een nieuw subsidiekader voor het maatschappelijk middenveld. Ze wil meer eigenaarschap geven aan zuidelijke ngo’s om hen meer legitimiteit te geven, en ziet daarbij een andere rol voor Nederlandse organisaties. Vice Versa vroeg vier zuidelijke organisaties hoe zij dit zien. Wat is hun gouden tip voor onze minister? Met vandaag Carla López Cabrera, directeur van Fondo Centroamericano de Mujeres (FCAM) in Nicaragua, een feministisch fonds dat lokale vrouwenrechtenbewegingen in Centraal Amerika steunt.

Lees artikel

Shifting fundamental power issues in funding relationships

Door Evelijne Bruning Ruerd Ruben en Lau Schulpen | 02 juli 2019

This article claims that the current aid architecture favours clientilism, dependency and short-term projects. The authors Evelijne Bruning (The Hunger Project) Ruerd Ruben (Wageningen University & Research) and Lau Schulpen (Radboud University Nijmegen) are suggesting four possible ways to overcome this in order to shift power closer to the ground.

Lees artikel