Door:
Ilse Zeemeijer

8 december 2010

Categorieën

Terwijl in Nederland het debat woedt over de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking en de te hoge directiesalarissen, is Dirk Elsen, directeur van SNV, aanwezig op de European Development Days in Brussel. Ook zijn organisatie ligt onder vuur. In Nederland en Brussel is kritiek. ‘Eigenlijk riskeert hij zo het hele voortbestaan van zijn organisatie.’ Ondanks dat er in de Tweede Kamer werd gedebatteerd over de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking, is Dirk Elsen, directeur van SNV, aanwezig op de European Development Days. Voor hem een logische keuze. ‘Brussel is eigenlijk een marktplaats waar je heel veel actoren en partners tegenkomt. Wij hebben heel bewust gekozen om daar meer aandacht aan te besteden. Zo hadden we maandagavond een diner waarbij we een aantal mensen hadden uitgenodigd. Daar kwamen een hoop mensen op af. Daar zitten ook potentiële partners bij waarmee we kunnen samenwerken. Dat gaat niet van de één op de andere dag, daar komt veel netwerken bij kijken. Maar je moet elkaar toch eerst wat beter leren kennen, jij vertrouwt me ook niet op mijn blauwe ogen. Zo werkt dat.’ Het is echter niet alleen om het netwerken, stelt Elsen. ‘De European Development Days hebben een sterk gouvernementeel karakter. Wij zorgen ervoor dat er ook mensen uit de praktijk komen en niet alleen maar ministers en andere hotemetoten, met alle respect. SNV zorgt ervoor dat er iemand uit Nepal komt en Kenia. Die dimensie zit er hier niet voldoende in. Toch zijn deze dagen een goede kans om hier in te investeren en om te laten zien waarom je je engageert. Het is een belangrijke kans.’ Slechte smaak Marc  Broere, hoofdredacteur van Vice Versa, uit echter kritiek. ‘Het dure diner in Brussel, op de dag dat er over pijnlijke bezuinigingen op de hulp werd gesproken, getuigt van –om maar even in culinaire sferen te blijven- slechte smaak. En jouw consequente weigering om je eigen salaris te matigen en te brengen onder de DG-norm van 124.000 euro per jaar is daar een ander voorbeeld van. Dan heb je echt niet door Dirk hoezeer SNV, een organisatie met een geschiedenis en uitstekende reputatie op het gebied van ontwikkelingswerk, nu echt in het nauw is gedreven door jouw koppige gedrag.’ Riskant Ook vanuit Brussel is kritiek. Ondanks dat Judith Sargentini, Europarlementariër namens GroenLinks, graag ziet dat ngo’s prominenter aanwezig zijn in Brussel, begrijpt ze de kritiek van Marc Broere. ‘Het is terechte kritiek vanuit Nederland. Je moet wel weten wanneer je wat doet. Dirk Elsen heeft duidelijk niet begrepen hoe de publieke opinie in elkaar steekt.’ Sargentini is duidelijk: ‘Als Dirk Elsen op het moment dat er over zijn salaris gedebatteerd wordt, durft te zeggen dat hij met chique mensen in Brussel uit eten is geweest, dan is dat gewoon niet handig. Dat bewijst maar eens dat hij een probleem heeft. Zijn eigen staf schaamt zich intussen voor zijn salaris en eigenlijk riskeert hij zo het voortbestaan van zijn hele organisatie. Iedere communicatiemedewerker zou zeggen: ‘Jij hoort nu braaf in de Tweede Kamer op de bankjes te zitten luisteren.’

Hoe de ziel uit de ngo-sector verdwijnt

Door Marc Broere | 13 november 2019

Ze behoren tot de pioniers en innovators van de milieubeweging en ontwikkelingssamenwerking in Nederland en vormden decennialang een spraakmakend duo. Hoewel ze volop genieten van hun pensioen, luiden Ron van Huizen en Hans Guijt de noodklok over een ontwikkeling die hen zorgen baart: raden van toezicht die ontwikkelingsorganisaties willen laten besturen alsof het bedrijven zijn. ‘Stop met de idiote doelstelling dat je altijd moet groeien.’

Lees artikel

Deugen de meeste mensen nu wel of niet?

Door Hans Beerends | 31 oktober 2019

Historicus Rutger Bregman stelt in zijn nieuwe boek dat de meeste mensen deugen, verwijzend naar de prehistorie. Daar staat volgens Hans Beerends tegenover dat veel deugende mensen zich ook gemakkelijk laten misleiden.

Lees artikel

Het Raadsel van de ander

Door Vice Versa | 08 oktober 2019

In de nieuwe Vice Versa die komend weekend verschijnt staat ‘de ander’ centraal en zoeken we naar een nieuw, progressief narratief. Angst voor de ander kun je alleen bestrijden met menselijke verhalen, schrijven Ayaan Abukar en Marc Broere.

Lees artikel