Door:
Janneke Juffermans

4 november 2010

Categorieën

Janneke Juffermans hoorde het nieuws over de uitslag van MFS-2 in Bamako (Mali) waar ze op reportage is voor Vice Versa en een vergadering van de regionale raad van ICC0 bijwoont. Hoe is er in het veld gereageerd? Een persoonlijke impressie. In Bamako vindt momenteel een vergadering plaats van de regionale West-Afrikaanse raad die ICCO strategisch adviseert. Deze raad bestaat uit verschillende mensen met een interessante visie op ontwikkeling uit West-Afrika en is onderdeel van het procode-proces dat ICCO  is aangegaan. Dat wil zeggen programmatisch werken, co-responsibility en decentralisering. Om verschillende visies op dit proces te horen, zowel van leden van de raad als van lokale en Nederlandse werknemers op het regiokantoor van ICCO in Bamako, was ik afgelopen maandag in het Columbus hotel, waar de raadsleden vergaderen en verblijven, om verschillende mensen te interviewen. Jack van Ham, sinds maandag officieel de vorige directeur van ICCO, kwam teleurgesteld de vergaderzaal uit na het nieuws van de toekenning van de MFS-subsidies. Hij verzuchtte dat hij het moeilijk vond om weg te gaan na dit nieuws, omdat zijn opvolger moeilijke beslissingen moet nemen, maar was tegelijkertijd opgelucht dat de organisatie van het proces van decentralisering dat ICCO is aangegaan voor een groot deel achter de rug was. ‘Anders hadden we dit nooit kunnen doen. Het worden schrale tijden voor de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking en zelfs als het politieke tij keert, wordt het lastig om weer op het oude niveau te komen. Nederland raakt op het wereldtoneel steeds meer achterop.’ Hij vond het ook zonde dat alles wat de afgelopen jaren is opgebouwd en waar hij aan heeft bijgedragen, hiermee onder druk komt te staan. Maar is dat per definitie zo? De leden van de west-Afrikaanse raad namelijk, adviseren ICCO stuk voor stuk om de financiële afhankelijkheid van de Nederlandse overheid voor een groot deel los te laten en op zoek te gaan naar andere financieringsmogelijkheden. Eigenlijk is deze beslissing dus een extra stimulans om dit te doen. Bovendien beschouwen ze het proces van decentralisering ook als een verandering van de rol die ICCO heeft ten opzichte van partners. Het vraagt van die partners co-responsibility en de bedoeling is om op een investerende manier te werken met partners, waarbij sociaal ondernemerschap een sleutelwoord is. Hen wordt gevraagd om uit hun comfort-zone van ontvanger te komen, creatief te zijn en eigen verantwoordelijkheid te nemen. Het lijkt dus enigszins tegenstrijdig als ICCO dat wel vraagt van partners en beschouwt als onderdeel van het proces, maar daar zelf moeite mee heeft. Dat vindt ook één van de jongere werknemers van ICCO. Zij ziet deze beslissing als een mogelijkheid om met creativiteit en minder middelen toch hetzelfde resultaat te bereiken en echt stappen te zetten die van ICCO een onafhankelijker en meer internationale organisatie kunnen maken die losser staat van de Nederlandse overheid. Ze stelt voor om juist uit de landen waar het relatief goed mee gaat weg te gaan, zoals Brazilië en Zuid-Afrika. Misschien biedt deze beslissing dus juist kansen om dat wat in de afgelopen jaren is opgebouwd aan kennis en expertise te behouden en in te zetten voor de nieuwe weg die ICCO in wil slaan. Bram van Leeuwen, projectleider van Procode geeft aan dat ook hij teleurgesteld is, maar dan vooral omdat de vernieuwende weg die ICCO is ingeslagen en die steeds erg op prijs werd gesteld door de overheid, nu niet gewaardeerd wordt via het MFS-stelsel. Dat is verwarrend en doet pijn. Toch hoop ik dat deze teruggang in financiering inderdaad en vooral goede gevolgen heeft. Aan de aanwezige betrokkenheid, inzet en creativiteit bij de raadsleden en de lokale en Nederlandse werknemers hoeft het niet te liggen.

Opinie: ‘Brief minister Kaag over maatschappelijk middenveld: analytisch zwak en weinig ambitieus’

Door Fons van der Velden | 09 juli 2019

Het is een groot goed dat de Nederlandse overheid zoveel fondsen ter beschikking stelt voor de versterking van maatschappelijke organisaties en maatschappelijk middenveld, schrijft Fons van der Velden in deze opiniebijdrage naar aanleiding van de kamerbrief van minister Kaag. Maar hij vindt de brief analytisch zwak en van weinig ambitie getuigen. Wat had beter gekund?

Lees artikel

Tip 3 aan Kaag: ‘Lever in op je privilege en geef zuidelijke organisaties meer inspraak bij het bepalen van prioriteiten’

Door Lizan Nijkrake | 08 juli 2019

Minister Kaag werkt hard aan een nieuw subsidiekader voor het maatschappelijk middenveld. Ze wil meer eigenaarschap geven aan zuidelijke ngo’s om hen meer legitimiteit te geven, en ziet daarbij een andere rol voor Nederlandse organisaties. Vice Versa vroeg vier zuidelijke organisaties hoe zij dit zien. Wat is hun gouden tip voor onze minister? Met vandaag Carla López Cabrera, directeur van Fondo Centroamericano de Mujeres (FCAM) in Nicaragua, een feministisch fonds dat lokale vrouwenrechtenbewegingen in Centraal Amerika steunt.

Lees artikel

Shifting fundamental power issues in funding relationships

Door Evelijne Bruning Ruerd Ruben en Lau Schulpen | 02 juli 2019

This article claims that the current aid architecture favours clientilism, dependency and short-term projects. The authors Evelijne Bruning (The Hunger Project) Ruerd Ruben (Wageningen University & Research) and Lau Schulpen (Radboud University Nijmegen) are suggesting four possible ways to overcome this in order to shift power closer to the ground.

Lees artikel