Door:
Ilse Zeemeijer

13 augustus 2010

Categorieën

Vice Versa vroeg Gemma Crijns om een reactie op de enquête. Crijns, die  in de Duurzame Top 100 van dagblad Trouw en omroep Llink staat als ‘Grande Dame van het ethisch ondernemen’, noemt de sector ‘behoorlijk kortzichtig’. ‘Treurig’, vindt Gemma Crijns (60) de resultaten van de enquête. ‘Als je kijkt naar het aantal werknemers van onder de 30 jaar dat in de afgelopen drie jaar is aangenomen bij ontwikkelingsorganisaties, is het beeld heel somber.’ Ontwikkelingsorganisaties noemen meestal het argument dat het binnen hun sector gaat om de ‘juiste mensen op de juiste plaats’. Crijns, die directeur was van het Nyenrode Instituut voor Bedrijfsethiek en coördinator van het MVO Platform, vindt dat geen goede verklaring: ‘Niet alle kennis komt uit ervaring, echt niet. In tegenstelling tot mijn generatie zien jongeren wat nieuwe ontwikkelingen kunnen betekenen. Zij stellen de juiste vragen binnen de organisatie en zijn met hun kennis up-to-date. Het argument dat organisaties gebruiken past bij de ontwikkelingssamenwerking van 25 of 30 jaar geleden. Toen werden mensen uitgezonden om ter plekke hun ervaring in te zetten. Maar de sector is inmiddels veranderd.’ Crijns zegt dat ontwikkelingsorganisaties impliciet aangeven dat de kwaliteit van hun werk achteruitgaat als zij jongeren aannemen en in hen investeren. ‘Dat vind ik een zwaktebod en bovendien beledigend naar jongeren toe.’ Ze vindt dat er juist geïnvesteerd moet worden in jong talent. ‘De ontwikkelingssector heeft haar mond vol over maatschappelijk verantwoord ondernemen. Daar hoort in mijn ogen ook heel duidelijk bij dat je jongeren een kans geeft op deze arbeidsmarkt.’ En met het aanbieden van een baan houdt het volgens Crijns niet op. ‘Starters moeten nu alle zeilen bijzetten om ervoor te zorgen dat ze perspectief voor zichzelf creëren binnen een organisatie. Maar bij gebrek aan specifiek opleidingsbeleid kun je ook geen loopbaan aanbieden. Uit de reacties van de organisaties blijkt dat ze een concreet loopbaanbeleid voor starters niet nodig vinden, of het omschrijven als “franje”. Dat vind ik behoorlijk kortzichtig. Daarmee doen ze jongeren én zichzelf te kort.’ Waar ligt volgens haar de oplossing? ‘Ontwikkelingsorganisaties zullen eerst dit probleem moeten erkennen en vervolgens moeten streven naar een juiste mix en diversiteit van werknemers, ook in leeftijdsopbouw. Ook zou deze sector veel flexibeler met werk moeten omgaan. Geen vaste contracten meer, bijvoorbeeld. Organisaties moeten een HRM-beleid ontwikkelen dat bij deze tijd past. Daar is nog zo veel te winnen.’ Ook vindt Crijns dat de sector minder zou moeten worden bepaald door institutionele belangen. ‘Ontwikkelingssamenwerking kan veel efficiënter als je de kennis en potentie van organisaties door middel van netwerkconstructies gaat delen. Dat is in eerste instantie ingewikkeld, maar dan komt je ook niet in de situatie dat de hele markt dicht zit. Institutionele belangen zijn de dood in de pot en leiden tot een starre bureaucratische situatie. Ik zou tegen ontwikkelingsorganisaties willen zeggen: doorbreek deze vicieuze cirkel.’

Wacht nou eens op de hulpvraag!

Door Anika Altaf | 29 mei 2020

Bij deze COVID-19 crisis initiëren ontwikkelingsorganisaties allerlei acties in tientallen landen in Azië en Afrika. Maar sluiten die wel aan op waar mensen behoefte aan hebben en zijn deze wel kosteneffectief? Anika Altaf en Betteke de Gaay Fortman pleiten ervoor om niet in oude reflexen terug te vallen, maar nauwgezet uit te zoeken wat de hulpvraag is en goed te luisteren naar de mensen om wie het gaat.

Lees artikel

Corona steun via particuliere initiatieven

Door Marc Broere | 28 mei 2020

Niet alleen grote organisaties zijn actief met het geven van noodhulp tijdens de coronacrisis. Wilde Ganzen is een speciaal corona fonds gestart voor Nederlandse particuliere initiatieven en hun lokale partners. Zij zitten vaak in haarvaten van de samenleving en kunnen de meest gemarginaliseerde groepen bereiken.

Lees artikel

5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens

Door Maria van der Heide | 27 mei 2020

De coronacrisis biedt kansen om te praten over wat het begrip waarde echt betekent in waardeketens, schrijven Maria van der Heide en Danielle Hirsch in deze opiniebijdrage. Waarde wordt nu uitgedrukt in economische termen als winst en groei. Maar wat hebben we aan winst en groei als de grondstoffen op zijn, mensen onbeschermd op straat staan en het klimaat de aarde onleefbaar maakt? Er zijn waardeketens, die wél werken en waar waarde een veel breder begrip is. 5 kernwaarden voor inclusieve waardeketens.

Lees artikel