Loslaten verjongt de tegenmacht

setratiosize690460-foto1

 

 

 

 

 

 


Vaak hoort Frederique Kram van PAX mensen klagen dat jongeren in Nederland zich steeds minder om wereldproblemen bekommeren. Maar ze ziet het tegenovergestelde. Als je contact maakt staan jongeren zeker open, schrijft ze in deze bijdrage. Hoe doe je dat dan?Door los te laten. PAX experimenteert met een nieuwe aanpak, bijvoorbeeld bij het Manifeest en het Activist Lab. Daarvoor is samenwerking onontbeerlijk met nieuwe partners zoals artiesten, schrijvers, kunstenaars, jonge opiniemakers en dj’s.

Vrede is een onderwerp dat leeft, ook onder jongeren. Het afgelopen jaar werden we daar weer in bevestigd. We gaven gehoor aan een noodkreet van een docente op een ROC in Helmond. Zij vroeg ons of we konden bijdragen aan een discussie over de komst van vluchtelingen. Dat hield haar leerlingen erg bezig en de meningsverschillen liepen soms uit de hand. Een Syrische vluchteling uit onze contacten was bereid zijn eigen, persoonlijke verhaal te komen vertellen. De scholieren zaten werkelijk op het puntje van hun stoel, in de eerste les van een lange serie op vele verschillende scholen.

 

Innoveren is loslaten

Als je loslaat komen jongeren naar voren die de nieuwe tegenmacht kunnen vormen. We zijn ervan overtuigd dat de jonge tegenmacht snel zal groeien als we niet meer alles voorkauwen. We zagen het succes bijvoorbeeld in ons Activist Lab. In dit internationale jongerennetwerk kaart PAX een probleem aan en geven we context. Vervolgens gaat een groep jongeren zelf aan de slag om te zoeken naar praktische oplossingen. Zo bracht ons Activist Lab in Kosovo een serie ontwerpen en ideeën over nieuw gebruik van de brug in Mitrovica bij elkaar. De brug is het symbool van de schijnbaar onoplosbare vijandigheid tussen twee etnische groepen.

De groep jongeren (een mix van juist die verschillende bevolkingsgroepen) die we bij elkaar brachten, creëerde een aantal praktisch uitvoerbare ontwerpen en ideeën die de spanning rond de brug concreet kunnen verminderen. Ze waren uiteindelijk in een tentoonstelling te zien en werden door de plaatselijke politiek besproken.

 

Manifeest: manifestatie van de tegenmacht

Loslaten was ook het centrale woord bij ons eerste Manifeest. Dit jaar vond de tweede editie plaats. Het is de perfecte plek om de jonge tegenmacht te organiseren en te vergroten. Er komen jongeren die de nieuwe tegenmacht willen vormen en in actie willen komen.

Kunst en creativiteit – de belangrijkste en kwetsbaarste uitingen van vrede – zijn op het Manifeest de uitgangspunten. In de nacht van 24 op 25 september brachten jonge schrijvers, dj’s, kunstenaars en bands met hun talent vrede op een creatieve manier onder de aandacht, in negen zalen in de Stadsschouwburg van Amsterdam, van vijf uur ’s middags tot vier uur ’s nachts.

Het was een festival met een niet al te zwaar aangezette boodschap. Sommige artiesten gingen diep op het thema in, anderen pakten het luchtiger aan. Ook jongeren die nog niet actief zijn konden zich er thuis voelen. Door entertainment en inspiratie kregen de Manifeesters de boodschap dat vrede een voorrecht is dat je kan koesteren en waar je actief iets voor kunt doen.

Mirik Milan, Nachtburgemeester van Amsterdam was de programmadirecteur. Hij is de spin in het web op de grens van de creatieve sector en het nachtleven. Hij leeft en werkt tussen de doelgroep. Om dichtbij de jongeren te komen, lag de invulling van de optredens bij de artiesten zelf. Ze konden de creatieve vrijheid nemen op het thema vrede. Daarnaast had elke artiest z’n eigen groep fans die hij of zij meebracht naar het event. Zo werd de mobilisatiekracht van elke artiest optimaal gebruikt.

Het Manifeest is onderdeel van een community in opbouw. Jongeren die in actie willen komen communiceren via social media, actienieuwsbrieven, websites en evenementen en kunnen meedoen aan vredesacties.

 

Lange termijn 

Natuurlijk is de strategie van loslaten en uit handen geven er een van de lange adem. Want hoe stimuleer je nieuwe initiatieven? Hoe bied je anderen een podium, waardoor zij kunnen groeien? Waar oefen je invloed op uit en waar laat je los? En hoe blijft zo’n groep betrokken en geïnspireerd, zodat de jonge tegenbeweging die we willen versterken ook vanuit zichzelf zal doorrollen en sterker zal worden? Voorlopig geven onze experimenten voldoende vertrouwen om door te gaan. Echt, jongeren komen graag in actie maar hebben soms een podium nodig.

Frederique Kram, hoofd Communicatie en Campagnes PAX