Door: Marc Broere
13 april 2018

Categorieën

Tags

De internationale samenwerking is aan het veryuppen, schrijft Marc Broere vandaag in zijn Vrijdagmiddagborrel. Ook voor veel ontwikkelingsorganisaties geldt dat echt schrijnende armoede iets is waar ze liever van wegkijken.

In een indrukwekkend interview met de Volkskrant van afgelopen zaterdag haalde oud-minister Jan Pronk de Britse toneelschrijver George Bernard Shaw aan. In een van zijn stukken, Major Barbara, ontstaat een dialoog tussen de hoofdrolspeelster die bij het Leger des Heils werkt en haar vader die een wapenhandelaar is. Op een gegeven moment zegt de vader: ‘Armoede? Dat is heel erg. Mensen die arm zijn, maken mij beschaamd. ‘They shouldn’t be there. Kill them!’

In de woorden van Pronk: ‘Met andere woorden: elimineer degene die mij in verlegenheid brengt, zodat mijn comfort niet verder wordt verstoord. Het is literair verwoord, maar het is exact onze perverse reactie op de armen in de wereld: ze horen er niet te zijn. Dus we zien ze niet.’ De oud-bewindsman geeft vervolgens een analyse dat veel mensen, waaronder ook zijn opvolger Ploumen, denken dat het vanzelf wel goed komt en dat boodschappen als Africa Rising en India shining onzinnig zijn. ‘Dan kijk je alleen naar diegenen met wie het goed gaat. En dan bedenken we dat als je hen verder helpt, met handel en zo, dat het doorsijpelt naar de onderlaag. Nou, de kernboodschap van ontwikkelingseconomen is: het sijpelt niet door. Je moet juist bezig zijn met de onderklasse, de gigantische groep die altijd het slachtoffer is.’

Uit het hart gegrepen

De analyse van Pronk is mij uit het hart gegrepen. Ik maak me namelijk al langer zorgen over de ‘veryupping’ van de ontwikkelingssamenwerking. Armoede is ongemakkelijk. We kijken er liever van weg dan ermee geconfronteerd te worden. Ook binnen de ontwikkelingssamenwerking zijn mensen uit de echte onderklasse nog te vaak onzichtbaar. Binnen de canon van de wereldliteratuur hebben ze een stem gekregen, van Les miserables van Victor Hugo tot The Grapes of Wrath van John Steinbeck. Maar binnen de canon van de internationale samenwerking zie ik ze veel te weinig terug.

Dirk Jan Koch promoveerde een decennium geleden op het onderwerp donorwezen en donordarlings. Op de echt moeilijke plaatsen in de wereld -landen als Tsjaad en de Centraal Afrikaanse Republiek bijvoorbeeld- kwam je maar weinig NGO’s tegen, constateerde hij. Daar is in mijn woorden weinig eer aan te behalen; daar kun je veel lastiger resultaten laten zien aan je financiers dan in bijvoorbeeld groei-economieën als Kenia of Ethiopië. Bij Particuliere Initiatieven is het ook duidelijk: ze zitten vooral in Afrika light landen als Kenia en Ghana (niet toevallig ook altijd landen met mooie stranden) of mooie Aziatische vakantiebestemmingen als Indonesië en Nepal. Ontwikkelingsorganisaties lijken zich liever bezig te houden met succesvolle hotspots als Nairobi, met tal van sociaal ondernemers die hip and happening zijn, dan met de verstotenen op deze aardbol; ze voeren liever gezamenlijk campagne via Worlds Best News, dat een zeer eenzijdige en bijna karikaturale blik op de werkelijkheid werpt, dan dat ze in een gezamenlijke campagne aandacht vragen voor de situatie van de onderklasse in de wereld.

We moeten enorm uitkijken dat internationale samenwerking straks nog maar uit drie onderdelen bestaat: noodhulp, projecten en programma’s om de migratie naar Europa te stoppen, en makkelijk scorende projecten die gericht zijn op de winners in lage inkomenslanden.  Laten we niet blijven wegkijken van de mensen die onze solidariteit en ondersteuning het meeste nodig hebben. Laten de we veryupping van de internationale samenwerking stoppen.

Op donderdagmiddag 19 april organiseert Vice Versa in samenwerking met het Liliane Fonds het symposium ‘Lets talk about inclusion’, waarin ook de vraag hoe je de meest gemarginaliseerden groepen kunt insluiten centraal staat. Meld je aan via deze LINK

 

 

 

Marc Broere

Marc Broere is hoofdredacteur van Vice Versa. Daarnaast is hij auteur van een aantal boeken waaronder De Bewogen Beweging -50 jaar mondiale solidariteit (met Hans Beereends), Berichten over Armoede -een journalistieke kijk op ontwikkelingssamenwerking, en Minder Hypes, Meer Hippocrates -een positieve injectie voor de ontwikkelingssector (met Ellen Mangnus).

Minister Kaag presenteert beleidsnota

Door Marc Broere | 18 mei 2018

De langverwachte beleidsnota van minister Kaag van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking is uit. Vice Versa zet de belangrijkste punten uit de nota op een rijtje. Meest opvallend is dat de term beleidscoherentie uit het vocabulaire van het nieuwe beleid is geschrapt.

Lees artikel

Gun jongeren erotische intelligentie, zelfvertrouwen en vaardigheden om van seks te genieten

Door Vice Versa | 18 mei 2018

De nieuwe internationale richtlijnen voor seksuele educatie van UNESCO zijn een grote stap vooruit, schrijft Doortje Braeken, seksuele gezondheidsexpert, in deze bijdrage. We hebben alleen nog een lange weg te gaan voordat plezier hebben in seks evenveel aandacht krijgt als de negatieve kanten zoals risicogedrag, seksueel geweld en andere duistere spelonken van seks en seksualiteit. 

Lees artikel

Dromen van een rechtvaardig migratiebeleid – Vice Versa Voorjaar 2018

Door Lys-Anne Sirks | 16 mei 2018

Ons voorjaarnummer is uit, boordevol prachtige nieuwe verhalen uit alle hoeken van de wereld. Het debat over vluchtelingen en migratie lijkt al jarenlang op slot te zitten en te zijn gegijzeld door de politieke waan van de dag. Het is tijd om die vicieuze cirkel teniet te doen. Vice Versaging op reportage, deed onderzoek, en wil het debat van nieuwe brandstof voorzien, met lessen uit Palermo, Libanon, en Friesland.

Lees artikel